blog of flux and flow:

of earthquakes and waves

2012-02-01T11:46:00.001-05:00

denial tango :D

2012-01-31T11:56:00.004-05:00

2012-01-29T05:12:00.001-05:00

2012-01-26T14:36:00.001-05:00

bu bir saka olmali!

2012-01-05T17:14:00.002-05:00

yorumsuz...

2012-01-05T08:43:00.000-05:00

John Cleese vs Sarah Palin

2012-01-04T16:35:00.000-05:00

GDO'lar serbest birakildi, bilgilenme hakkimiz cigneniyor...

2011-12-27T07:46:00.000-05:00

Türkiye Yem Sanayicileri Birliği Derneği İktisadi İşletmesi, Beyaz Et Sanayicileri ve Damızlıkçıları Birliği Derneği İktisadi İşletmesi (BESD-BİR) ve Yumurta Üreticileri Merkez Birliği'nin (YUM-BİR) yemlerde kullanım amacıyla başvurdular ve 24 Aralık günü Biyogüvenlik Kurulu 13 mısır çeşidine, yani Bt11, DAS1507, DAS59122, DAS1507xNK603, NK603, NK603xMON810, GA21, MON89034, MON89034xNK603, Bt11xGA21, 59122x1507xNK603, 1507x59122 ve MON88017xMON810'a onay verdi.

bu yemleri kullananlar etiketine yazmayacaklar ürettikleri ne tavuğun ne yumurtanın ve ne de etin..

siz oysa bilmek istersiniz, değil mi?

biz de bir seri kartpostal hazırladık size, süpermarketlerde en çok yer alan tavuk ve yumurta üreticilerinin tüketici hattı numaralarını paylaşmanız ve telefon açıp sormanız ve onlar da sorsun diye dost ve akrabalarınızla paylaşın diye... bilmemek, büyük zarar doğurabilir ileride. bilmiyordum demeyin. sorun. GDO'lu yemlerden kullanıyor mu, alıştığınız, güvendiğiniz markanız? sorun. seçiminizi bilmeden değil, bilinçle yapın.

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.10150422690675738.355873.173108555737&type=1&notif_t=like

süpermarketlerde yaygın satılan markaları seçtik, gözümüzden kaçan herhangi bir marka varsa lütfen uyarın, derhal çalışmasını tamamlayalım süt ve süt ürünleri üreticileri ikinci bir dosya olarak bugün içinde iletilecek. ilginize..

(life is chaos and art is form-given fear...)

2011-12-25T07:43:00.000-05:00

Feminist discourse analysis: Germaine Greer on the C Word

2011-11-27T19:09:00.000-05:00

What will 2011 look like on the great curve of climate crisis?

2011-11-05T12:27:00.001-04:00

2011-10-29T04:04:00.000-04:00

What is Money?

2011-10-26T14:42:00.000-04:00

Prenses'e mektup

2011-10-10T18:33:00.000-04:00

(Bu mektup prensesemektuplar.com icin yazilip ilk orda yayinlandi.)

Kötü bir haberim var prenses...

Geçen ayın sonunda Hella Haasse’yi kaybettik. 1948’den beri yazmakta olduğu romanlarla Hollanda’da edebiyatın kraliçesi olarak anılan bu güzel kadınla seni tanıştırmak istedim dolayısıyla... Yanlış anlama: hayat hikayesini yazacak değilim bu mektupta. Yalnızca Hollandalıların zamanında Batavia adını verdiği bir sömürgesi olan şimdinin Jakartasında 1918’de doğduğunu bilsen yeter. Çünkü hayatının ilk yirmi senesini geçirdiği Endonezyayı ve Hollandayla Endonezyanın içiçe geçmiş tarihini yeni nesile aktarmadaki başarısı daha ilk romanlarından itibaren onu meşhur ve önemli bir yazar haline getirmiş. İkinci Dünya Savaşının sonunda Hollanda ister istemez (daha doğrusu pek de istemeyerek) sömürgelerini terk ettiği sırada yazdığı Oeroeg biri Hollandalı diğeri Javalı iki çocuğun arkadaşlık kurmasının mümkün olup olmadığı üzerine kurulu, ve Haasse’nin doğup büyüdüğü Java adasındaki Telaga Hideung Gölünün çevresinde geçiyor (resme bak):

‘Oeroeg arkadaşımdı. Çocukluğumu ve gençliğimi ne zaman düşünsem istisnasız onun hayali gelir gözümün önüne. Üçü on kuruşa satılan, yapışkanlı yüzeyinin altındaki çizgi kahramanı kazıyarak gün ışığına çıkarttığımız oyun kartları gibi bir hatıra...’

Bu cümleler bence Haasse’nin yeniden ve yeni bir dünya için kurmaya başladığı tarihi kurgu akımına yaklaşımını en açık ve yine de estetik şekliyle ortaya koyuyor.

1992 yılında yayınlanan meşhur romanı Heren van de Thee (Çayın Efendileri) ise uluslararası bir kült haline gelmiş. Haasse’nin bu romanı kurgularken okuduğu mektup ve döküman sayısı bir nevi şehir efsanesine dönüşmüş olsa da bir kaç sene önce İngilizceye çevrilmiş olan bu romanı okumak 19. ve 20. Yüzyıl Asyasındaki siyasi ve tarihi dinamikleri anlamak açısından sonsuz faydalı olmuştu benim için. Fakat faydası bir yana Haasse sömürgelerdeki dinamikleri kendi zamanının meşhur yazarlarından farklı olarak (örneğin Harry Mulisch, Willem Frederik Hermans ve Gerard Reve’den oluşan ‘Büyük Üçlü’nün aksine) kışkırtıcı olmadan, bulundukları yerden yaşadığımız zamana ayna tutan karakterler yaratmak suretiyle yazdı.

Daha sonra Fransa ve Hollanda’da yaşayan Haase’nin eserleri de giderek Avrupa tarihine odaklanır. Dolayısıyla Hollanda’ya kendi geçmişine dönüp bakabilmesini sağlayan tutacaklar hediye etmenin yanısıra Haasse bugünkü Avrupa’yı anlamak için hatırlanması ve yeniden yazılması gereken kimi hikayeler olduğunu da ortaya koyar. Benim de en çok hoşuma giden ve neredeyse asabi bir sabırsızlıkla yarı okuyup yarı yuttuğum Haasse romanları Ortaçağ Avrupasıyla ilgili olan bu grup. Örneğin Orléans Dükü Charles’ın karmaşık hayat hikayesini anlattığı Het woud der verwachting (Bekleyişin Gücü)... Ya da İtalya’nın en karizmatik ve gizemli karakterlerinden Giovanni Borgia’nın içiçe geçmiş siyasi ve ailevi hayatını anlattığı De scharlaken stad (Kızıl Şehir: Bir 16. yy. İtalyası Romanı)... Benim gibi Avrupa tarihine formel eğitiminde karikatür niteliğinde yer verilen birisi için Ortaçağ Avrupasındaki siyasi düzeni anlatan bu romanlar aklımdaki bölük pörçük imgeleri yerleştireceğim bir çerçeve çizdiler. Muhtemelen senin ailenin tarihine de değiniyordur bu romanların birinde... Elbette Avrupa’nın bugünkü sınırlarının kurgusal tarihini yazdığı bu romanlar Haasse’ye uluslararası ün de kazandırmış. Hayatı boyunca almış olduğu yirmiye yakın ödüle ve adını verdikleri bir de astroide dönüşmüş bu ün...

Karanlıkta beklemek...

Beni Haasse ile tanıştıran dostumla ölümü üzerine sohbet ederken çıktı sana bu mektubu yazma fikri. Buralarda edebiyat üzerine yazan çizen herkes kendince Haasse’ye dair bir iki şey karaladı da şu ara biz de kendimizce ne açıdan özel olduğunu tartıştık bir nevi...

Haasse’nin romanlarında önemli bulduğum ve edebiyatta genellikle eksikliğini hissettiğim iki özellik yanyana geliyor: Birincisi karanlıktan korkmamak. Karmaşa, akıl karışıklığı, mistik olan, açıklanamayan, elde edilemeyen, sahip olunamayan hep mevcut Haasse’nin romanlarında. Bunlar ne büyülü gerçekçilikte olduğu gibi kendilerine ait bir dünya ve mantık(sızlık) içerisinde hareket ediyorlar ne de realizmde olduğu gibi yok sayılıyorlar. Ordalar. Açıklanamadan, hayatımızı etkilemelerine rağmen üzerinde neredeyse hiç bir kontrol kuramadığımız ancak yine de yadsıyamadığımız bir gerçeklikle ordalar. Tarihle içiçe geçtiğinde bu yaklaşımın gücü tahmin edersin ki olağanüstü estetik bir klasisizme varabilir. Ancak Haasse’nin harika bir netlikle ortaya koyduğu gibi başarılı romanlar başarılı insanların hayatını konu almaz -dolayısıyla karmaşa ve karanlık hep orta yerinde hayatımızın ve hikayelerimizin.

Haasse’nin kadınları

İkincisi de kadın karakterleri. Yanlış anlama prenses, Haasse’nin ana karakterlerinin büyük bir kısmı erkek (ki ben erkeklerin kadınlar tarafından anlatılması ve aktarılmasını da çok önemsiyorum ve özlüyorum çağdaş edebiyatta). Ancak kadın karakterleri ayrıca bir ilginç: Herşeyden önce elbette güçlü kadınlar bunlar ancak yaşadıkları hayatın içinden gelen mecburiyetleri, ihtiyaçları ve dinamikleri var. Özgürlükçü ve kışkırtıcı bir feminizm ile kendine özgü karakterler yaratmaktan ziyade temel modelleri ele almış Haasse. Anne olmanın, kızkardeş olmanın, kadın olmanın, aristokrat olmanın vs vs ne demek olduğunu bu temel modelleri yapı-bozuma uğratarak değil de hikayelerindeki kadınların nasıl güce ulaşmakta kullanabilecekleri tek yol olduğunu anlatmış. Doğasına aykırı davranarak, ya da doğasına uygun olanı seçerek güçlenmiyor Haasse’nin kadınları. Bu gibi çığırtkan bir feminizme asla başvurmuyor yazar... Aksine insan olmaya çalışmakla meşgul oldukları oranda kendilerini tanıyıp bu iç hesaplaşmayla güçleniyorlar. Belki de bu açıdan Haasse’nin feminizmi sembolik/mitik bir kaynaktan akıp geliyor: Ortaçağ Avrupasında sık sık karanlıkla özdeşleştirilen ‘kadın’ ancak kendi içine bakıp bu aydınlığı dışarı yansıtmak suretiyle kahramanlaşabiliyor.

Ya da kendi deyişiyle:

‘İlk başta karanlık görünen şeylerin açık ve sabırlı bir zihne zamanla saydam ve aşikar hale geldiğini tecrübelerim bana öğretti.’

Karanliga bakmaktan korkmaman dilegiyle,

Aysem, Eric

p.s. Hella artık bir yıldız. :)

In memory of Wangari Maathai (1940-2011)

2011-09-29T11:29:00.002-04:00

“Karşı karşıya olduğumuz sorunlarla sürekli bir şekilde bombardıman altında olduğumuz için kendimizi tamamen bunalmış hissettiğimizde, sinek kuşunun hikayesini hatırlarım. Dev bir ormanda büyük bir yangın çıkmış. Ormandaki bütün hayvanlar kaçışmışlar ve ormanın yanmasını üzüntü içinde seyretmeye başlamışlar. Kendilerini son derece tükenmiş, çaresiz ve güçsüz hissediyorlarmış. Küçücük bir sinek kuşu hariç. Sinek kuşu, ‘bu yangını söndürmek için bir şeyler yapmalıyım’ demiş ve en yakındaki dereye gidip gagasına bir damla su almış, sonra ormana kadar uçup yangının üzerine bırakmış. Olabildiğince hızlı bir şekilde bir aşağı, bir yukarı uçup, damlaları yangının üzerine bırakıyormuş. O sırada bütün diğer hayvanlar çaresiz bir şekilde yangını seyrediyorlarmış. Aralarında kocaman hortumlarıyla çok daha fazla su taşıyabiliecek filler bile varmış. Sinek kuşuna sormuşlar: ‘Ne yapabileceğini sanıyorsun ki? Sen küçük bir kuşsun, bu yangın ise dev gibi. Seni kanatların küçücük, gagan minicik. Her seferinde ancak bir damla su taşıyabilirsin.” Onlar cesaretini kıracak sözler söylemeye devam ederken, sinek kuşu hiç vakit kaybetmeden uçmaya, yangını söndürmek için gagasıyla su taşımaya devam etmiş. O arada da dönüp diğer hayvanlara cevap vermiş: ‘Yapabileceğimin en iyisini yapıyorum.’ Bence hepimizin yapması gereken de işte bu. Her zaman o sinek kuşu gibi olmalıyız. Çok önemsiz bir insan olabilirim, ama hiçbir zaman gezegen tükenirken durup seyreden o hayvanlar gibi olmak istemiyorum. Ben sinek kuşu olacağım, elimden gelenin en iyisini yapacağım.”

Erken Palestina – Een nieuwe weg naar vrede

2011-09-19T10:49:00.000-04:00

TEKEN DE PETITIE: http://www.avaaz.org/nl/middle_east_peace_now/?copy

TIME.com: Israel at 60

2011-09-18T04:14:00.001-04:00

I've come across a list, developed by Time.com in 2007, wherein 12 thinkers, writers and statesmen on how Israel will respond to its challenges over the next 60 years. Sadly, the only one worthy of blogging is that of Daniel Barenboim, the Internationally celebrated Israeli maestro...

For Israelis and Palestinians to live together, there are two possibilities: One is two states; the other, a bi-national state. A bi-national state is totally unacceptable to Israelis, because it would mean the end of the Jewish state. The two-state solution is becoming increasingly impossible because of the settlements. I'm pessimistic in the short term because I see neither of the two solutions actually working today.Thousands of Israelis go to bed at night and dream that they wake up in the morning and the Palestinians won't be there. And it's not going to happen. And thousands of Palestinians go to sleep at night dreaming they wake up in the morning and the Israelis will not be there. It's not going to happen, either.
I believe in the right of the Jewish people to live there. The Zionist idea was not meant to be an idea of a conquering nation that holds on to conquered territory for over forty years and builds settlements. If Israel is to be a state for the Jews, why hold on to territory where there are no Jews and artificially put them there, in settlements?
I find a carefree celebration of 60 years totally out of place. Jewish blood, Israeli blood runs through my veins, but at the same time my heart also beats for the Palestinians.

The rest of the list is here

Unknown Klimt discovered in Dutch house

2011-09-12T14:32:00.001-04:00

"A previously unknown painting by Austrian artist Gustav Klimt has been discovered in a private home in the Netherlands, Austria's Standard newspaper reported.

The 90 centimetre (35 inches) by 90 centimetre work was assessed by Alfred Weidinger, deputy director of Austria's Belvedere museum, which holds the world's largest Klimt collection, Standard said its Saturday edition.
The landscape, called "Seeufer mit Birken" (lakeside with birch trees) was painted in 1901. The Dutch owner told the paper that his ancestors bought the work at an exhibition in the western German town Duesseldorf in 1902.
Klimt (1862-1918) was a symbolist painter who also gained prominence for his sketches."

Gustav Klimt was born in Baumgarten, near Vienna in Austria-Hungary. Klimt became one of the founding members and president of the Wiener Sezession (Vienna Secession) in 1897 and of the group's periodical Ver Sacrum ("Sacred Spring"). He remained with the Secession until 1908. The group's goals were to provide exhibitions for unconventional young artists, to bring the best foreign artists' works to Vienna, and to publish its own magazine to showcase members' work. Klimt's 'Golden Phase' was marked by positive critical reaction and success. Many of his paintings from this period used gold leaf; the prominent use of gold can first be traced back to Pallas Athene (1898) and Judith I (1901), although the works most popularly associated with this period are the Portrait of Adele Bloch-Bauer I(1907) and The Kiss (1907–1908).

News from the lowlands...

2011-09-01T11:09:00.000-04:00

Multiculti-Dutch, yes, but not in my backyard

Non-immigrant Dutch people say they want their children to grow up in a multicultural society, but would actually prefer their own kids to live in a white neighbourhood and go to a non-mixed school.
This is the conclusion of research carried out by the monthly magazine . A cross-section of parents, 588 in all, were interviewed for the piece.
The magazine says 80 percent of the Dutch-background parents acknowledge the advantages of growing up in a society made up of different cultures. However, 57 percent worry about the position of their white children in a mixed-race society.

Free speech - no thanks!

The debate about freedom of speech has become increasingly incendiary in the wake of the Norway attacks. Freedom of speech is seen as a cornerstone of modern democracy. Not just Norway itself, but also the Netherlands is now wondering where the balance lies between fear of inciting violence and the right to express controversial opinions.

"Tofik creates a breeding ground for violence against Geert Wilders. Exterminate that Moroccan insect!"
That's a recent tweet by an anonymous activist under the name Stop Left. It was a response to the call by Green Left MP Tofik Dibi for a debate in parliament on the implications for the Netherlands of last month's attacks in Norway. The person who carried out the attacks, Anders Breivik, cited Dutch politician Geert Wilders as one of his inspirations. Dibi is pressing charges against Stop Left for inciting violence.

The threatening tweet illustrates how incendiary the debate about freedom of speech has become in the wake of the Norway attacks. As freedom of speech is seen as a cornerstone of modern democracy, the Dutch now ask: Where does the balance lie between fear of inciting violence and the right to express controversial opinions?

First Amendment for the Netherlands?
In fact, the Dutch debate about the limits of free speech was already heated before the Norway attacks. In June, Wilders was acquitted on hate speech charges, a verdict that has changed the legal landscape, making prosecutions under the current hate speech laws more difficult.
Wilders, leader of the Freedom Party and a partner of the current minority government, now wants to scrap the hate speech law altogether. He is preparing a constitutional amendment for the Netherlands - similar to the US Free Speech First Amendment - which would vastly expand the rights to free speech.
'Hate palaces'
True to form, Wilders did little to moderate his speech in the wake of the Norway attacks. After condemning the violence, and calling it a "slap in the face for the global anti-Islam movement", he later went on to reiterate his call to fight perceived Islamification. "We have too much mass immigration from Muslim countries and too many hate palaces - [Labour Party leader Job, ed.] Cohen calls them mosques, I believe. Immigrants are still over-represented in crime statistics. Enough is enough."
Wilders does not advocate violence. But many have questioned whether he contributes to a climate that encourages violence against Muslims or immigrants. Then came this summer's double whammy: Wilders' vindication in court for what even the chief judge called "gross and denigrating" language and then, just four weeks later, Anders Breivik killing 77 people in Norway.
In his ‘manifesto' Breivik praised the Netherlands and quoted Wilders several times. Some feel it is time to reign in freedom of speech.
Under attack
But the fear of violence is not limited to one side. Wilders has been under 24-hour protection since another violent incident back in 2004, which brought the freedom of speech debate to the fore: the murder of Theo van Gogh.
Van Gogh, one of the most outspoken public figures in the Netherlands, was killed by a young Muslim ostensibly in the name of religion. His murder was widely perceived as an attack on freedom of speech.
Wilders, and former Dutch MP Ayaan Hirsi Ali, another outspoken critic of Islam, both refused to be silenced at the time and have continued to voice their opinions in spite of repeated threats on their lives.
Divisive
Since the murder of Van Gogh, Geert Wilders and his followers have been pushing the boundaries of freedom of speech. Partly as a consequence, freedom of speech has gained even more importance as a perceived fundamental right among the Dutch public. This comes at times at the expense of freedom of religion, and the rights of minorities, rights traditionally seen as a cornerstone of ‘tolerant' Dutch society.
The new parliamentary year gets underway in just a few weeks. Wilders will seek to expand freedom of speech in the Netherlands, while Tofik Dibi and others will question whether things haven't already gone too far. With the events in Norway hanging as a dark cloud on the horizon, the debate over free speech is as divisive as ever.

RNW/ John Tyler

Yoga for Wine Lovers

2011-08-20T18:16:00.002-04:00

“asıl kalp şeklinde olan beyindir”: symmetry

2011-08-18T23:47:00.000-04:00

BASIN TOPLANTISINA ÇAĞRI

2011-08-17T13:41:00.002-04:00

Kürt Sorunu’nda yaşanan son gelişmeleri değerlendirmek ve yurttaşlık görevimizi yerine getirmek üzere Türkiye barış Meclisi, bir grup akademisyen, yazar, sanatçı ve barış aktivistiyle acil barış çağrısı yapmak üzere birlikte basın toplantısı düzenliyor.

Basın toplantısında aramızda kuruluşunuzun temsilcisini de görmek bizleri memnun edecektir.

Gerekli duyarlılığı göstereceğinizi umuyor çalışmalarınızda başarılar diliyoruz.

Türkiye Barış Meclisi Sekretaryası

Basın Toplantısının:

Tarihi: 18.08. 2011

Saati: 11.30

Yeri: Cezayir Lokantası toplantı salonu

Hayriye Caddesi No: 12 Galatasaray/Beyoğlu

İletişim: Gülten Uçar

Cep: 0 533 45705 93

istanbulbarismeclisi@gmail.com

selcuk erdem'den...

2011-07-14T02:53:00.002-04:00

Assange: Sıra CIA ve New York Times'ta

2011-07-06T09:55:00.001-04:00

Watch live streaming video from democracynow at livestream.com

Kaynak: T24.com.tr
Ünlü araştırmacı gazeteci Amy Goodman, Democracy Now adlı bağımsız haber ve yorum programında son yılların en tanınmış Marksist filozofu Slavoj Zizek'le WikiLeaks'in kurucusu Julian Assange'ı buluşturdu. Radikal gazetesi'nde yer alan özet çeviriyi sunuyoruz.
Katılımcılar ‘sabıkalı’, mesele de ‘çok tartışma yaratacak, hassas bir konu’ olunca, Londra’da yapılacak oturuma ev sahibi bulunana kadar iki mekan değiştirildi. En sonunda Goodman, Assange ve Zizek, 2 Temmuz Cumartesi günü, Troxy Tiyatrosu’nda seyircileriyle buluştu. İşte iki saatlik hararetli oturumun özeti...
Goodman: WikiLeaks, şüphesiz dünyayı değiştirdi. Yayımlanan belgeler sonrasında büyükelçiler istifa etti, skandallar patladı, hükümetler de bilgisayar sistemlerini korumak için paçaları sıvadılar. Ortadoğu ile Kuzey Afrika’da demokrasi yanlısı ayaklanmaların başlamasında WikiLeaks’in önemli bir rol oynadığını düşünenlerin sayısı da az değil. ABD’nin Irak ve Afganistan savaşlarının iç yüzünü ortaya seren gizli belgelerle çok ses getiren site, en sonunda ABD Dışişleri Bakanlığı’nın iç yazışmaları niteliğindeki gizli ‘Cablegate’ belgelerini yayımladı. Julian, 2007 yılından başlayalım. Neden Irak savaş belgelerini yayımladın? Senin için önemi neydi bu belgelerin?
Assange: Bence gerçek bir uygarlığın ölçüsü, halkın olup bitenden ne kadar haberdar olduğudur. Bizi yöneten kurumların karar mekanizmalarını anlamak için içlerinde neler döndüğünü bilmemiz, dahası karar verme süreçlerinin belgelenerek tarihe geçmesi gerekli. Günümüzde bunun çok eksikliğini çekiyoruz, aslında her birimizin kaderini belirleyen birtakım gizli kapaklı kararlardan, bu kararların neden ve nasıl verildiğinden bihaber yaşıyoruz. Yayımladığımız Irak belgeleri, Irak’ın son 20 yıllık tarihine dair bulabileceğiniz en önemli kayıtlardı. Bu dosyaların içinde Amerikan askerleri tarafından öldürülen ve Irak’a bildirilmeyen 15 bin Iraklıya dair bilgi var. 11 Eylül’de hayatını kaybeden insan sayısı ile Irak’ta Amerikan askerleri tarafından öldürülen insan sayısı kıyaslandığında durumun vahameti ortaya çıkıyor.
Zizek: Bazı arkadaşlarım WikiLeaks’e kuşkuyla yaklaşıyor, ‘Yeni ne öğrendik ki?’ diyorlar. Şöyle bir örnek vermek istiyorum: Kocası tarafından aldatılan bir kadının bunu birinden duyduğunu düşünün. Bir de kocasının o kadınla sevişirken bir resmini gördüğünü... Hangisi daha etkili? Şimdi gerçek hayata dönelim: hatırlayın, bir kaç yıl önce Srebrenitsa katliamı sırasında Sırpların Boşnak mahkumları vurduğunu gösteren bir video çıktı ortaya ve bir anda herkes şok oldu. Aslında yeni bir şey öğrenmemiştik. İşte bildiğini sanmakla gerçekten bilmenin ve anlamanın farkı. Bu pis işlerden sorumlu devlet görevlileri bize ‘Evet, orada bazı istemediğimiz şeyler oluyor ama niyetimiz iyi’ dediği zaman gerçekten o kadar uzaklaştırıyorlar ki bizi. Birtakım soyut söylemlerle halkı bilgilendiriyormuş gibi yapıyorlar, örneğin işkenceyi meşrulaştırıyorlar. İşte WikiLeaks bunu değiştirdi. Julian, Marksistlerin tabiriyle ‘burjuva basın’ın bizim neyi öğrenip neyi öğrenemeyeceğimizi belirleyen diktelerini yıkıyorsun. Çok daha radikal bir şey yapıyorsun.
Goodman: Julian, Bank of America ile ilgili belgeleri yayımlayacak mısın?
Assange: Şu an tehdit altındayız ve oldukça zor bir durumdayız. Bu da belgeleri şu anda yayımlamamızı engelliyor. Ne çeşit bir tehdit altında olduğumuzu açıklarsam eğer durumu daha da zorlaştıracak.
Goodman: Peki bugün WikiLeaks’in geldiği noktadan memnun musun?
Assange: Tabii ki memnunum, nasıl olamam ki? Yolun daha başındayız ama. Daha CIA için, New York Times gazetesi için belgelere ulaşmamız lazım örneğin. NY Times editörleri hangi hikayeleri sansürlemiş bakalım? Neden? Bunları da konuşmamız lazım. ‘İfade özgürlüğü’ benim için tek başına hiçbir şey ifade etmiyor. Biri uzayda çıkmış konuşuyor ama duyan yok, neye yarar? Önemli olan iletişim özgürlüğü. Bu bence medeniyetin temelini oluşturuyor. Halkın bilgilenmesi, onu etkileyecek kararlar hakkında söz hakkı kazanması demek çünkü. Yapılan her şeyin belgelenmesi lazım. Göremediğiniz, okuyamadığınız bir belge aslında olmayan bir belgedir.
Goodman: Tunus ve Mısır’da başlayarak ve tüm Arap dünyasına yayılan ‘Arap baharı’nda etkisi nedir WikiLeaks’in?
Assange: Arap dünyasındaki etkimizde yayımladığımız bilgilerden daha önemli olan şey, halkın artık kendilerini yönetenlerin neyi bilip neyi bilmediğini öğrenmesiydi. Yaydığımız bilgiler artık ABD’nin, Fransa’nın Binali rejimini desteklemesini imkansız kıldı. Daha sonra, 26 yaşında Tunuslu bir bilgisayar mühendisinin kendisini yakarak öldürmesi ise bu fikirleri duygulara çevirdi. Herkes sokağa döküldü ve Arap Baharı işte böylece başladı. El Cezire’nin ve uydu kanallarının önemi de yadsınamaz tabii. El Cezire, sokaklardaki protestoları görünür kıldı. En önemlisi de oradaki halkın birbirini görmesiydi. Hükümet, çoğu zaman protestoları, ayaklanmaları ‘bunlar küçük kışkırtmalar, birtakım marjinaller’ diyerek önemsizleştirmeye çalışır. Medya da bu ‘marjinal’ sesleri sansürler, bastırır ve hükümetin görüşünü bu şekilde desteklemiş olur. Ama bu görüntülerin televizyonlara yansıması ayaklanan halka azınlık değil çoğunluk olduklarını gösterdi. Bunun Tahrir gibi görünülür bir meydanda yapılması da bu etkiyi kuvvetlendirdi. Bloglar da aslında buna katkıda bulunuyorlar. Çoğu zaman blog yazarlarını yeni bir şey söylemedikleri, tartışmaya bir şey eklemedikleri için eleştiriyorum. New York Times’ın ilk sayfasından bir haberi alıp bloglarına koyuyorlar, altına da katılıyorum veya katılmıyorum yazıyorlar. Ama en azından fikirlerini belirtiyorlar. Yani alternatif seslerin birbirini bulması, birbirinin varlığından haberdar olması açısından önemli bir işlevleri var. Aynı Tahrir Meydanı gibi, görünülürlük kazandırıyorlar mücadeleye.
Zizek: Ama Batılı entelektüeller hâlâ bunu görmeyi reddediyorlar. İşte, istediğiniz oldu! Arap dünyasından hiç beklenmeyen, seküler bir başkaldırı! Bu bana komik bir hikayeyi hatırlatıyor: bir adam, tavlamak istediği güzel bir kadının peşinden koşturuyor. En sonunda kadınla bir göl kenarında baş başa kalıyor. Lütfen, hadi, nolur derken kadın en sonunda ikna oluyor ve düğmelerini açmaya başlıyor. Bu sefer adam afallıyor: ‘Nasıl yani? Bu kadar basit miydi her şey?’ İşte biz de aynen böyleyiz. Batı dünyasının ikiyüzlülüğü ortada! WikiLeaks, işte bu noktada çok önemli bir rol oynuyor. Çünkü artık kanıtları, belgeleri herkesin gözüne sokuyor, bilmiyormuş ayağına yatmamızı engelliyor. Gerçekleri kimsenin göz ardı edemeyeceği bir hale getiriyor.
Assange: Uzun zamandır fırtınanın dışında değil, içindeyim. Bu süreçte gördüğüm en önemli şey hükümetlerin nasıl işlediği değil, tarihin medya tarafından nasıl şekillendirildiği ve çarpıtıldığı. Bu, toplumların gelişme ve ilerlemesinin önündeki en büyük engel. Ama bu artık değişiyor. Yeni jenerasyon, internet çağında yetişiyor. Ana akım medyanın çarpıttığı bilgilerin dışında, alternatif bilgi kaynakları ile büyüyorlar ve teknolojiyi nasıl kullanacaklarını biliyorlar. Artık bu gençler yavaş yavaş büyük şirketlerde yükselmeye başlıyor ve bu şirketlerin ideolojileriyle uyuşmadığını fark ediyorlar. Unutmayın ki bu gençlerin ellerinin altında şirketlere dair birçok bilgi var.
Goodman: Julian, neden geçen hafta sonu Mastercard ve Visa’ya dava açtın?
Assange: Geçtiğimiz yıl 6 Aralık’ta Visa, Mastercard, Bank of America, Paypal ve Western Union WikiLeaks’e karşı güçlerini birleştirdiler. Bize karşı ekonomik bir blok oluşturdular. Yalnızca iki resmi soruşturma açıldı bu yaptıklarının hukuki olup olmadığını sorgulayan. İkisinden de bizim lehimize karar çıktı. Ama Visa ve benzerleri ABD’nin sözünü dinliyor, bizi engellemeye devam ediyorlar. Visa ve Mastercard Avrupa’da kredi kartı sektörünün yüzde 95’ini ellerinde tutuyor. Yaptıkları rekabet hukukuna da aykırı yani.
Goodman: Hakkındaki iddialardan dolayı açılan davada, İngiliz mahkemesi bu ayın 12’sinde İsveç’e iade edilmen yönünde karar verdi. Bu konuda ne diyeceksin?
Assange: Bu, AB ülkeleri arasında, 9 Eylül’den sonra teröristlerin hızlıca iade edilmesi için oluşturulmuş bir sistem. Bir AB ülkesi diğer AB ülkesinin hukuk sistemini tanıyor. Bu aslında son derece mantıksız bir sistem, çünkü Avrupa Birliği’ne üye ülkelerin hukuk sistemleri arasında çok fark var. Mesela İsveç, polisi yargı sisteminin bir parçası kabul ediyor... Şu anda benim hakkımda verilmiş bir hüküm yok. Bir şahsı, dilini konuşmadığı, hukuk sistemini bilmediği bir ülkeye ‘iade etmek’ doğru mu? İsveç’te ne bir tanıdığım ne de bir avukatım var. İsveç başbakanı ve adalet bakanı bana kişisel olarak saldırıda bulundu, ama iade kararı verilirken hakkımdaki hükümlere bakma hakkım bile yoktu. Şu an tek tartışılan iki sayfalık, üzerinde resmen ‘tecavüz’ kutusu işaretlenmiş basit bir belge ve bu belgenin geçerli olup olmadığı...

Zizek: Tam Kafka’lık bir hikaye... Daha itham edilmeden iaden isteniyor. Başımıza gelenler!

Goodman: Julian, yarın (3 Temmuz) 40 yaşına gireceksin. Hayattan beklentilerin neler?
Assange: Gelecekten beklentim çok bariz: herkesin özgürce iletişim kurabildiği, dünyada olan bitenden haberdar olduğu bir dünya... Tarihi belgeler kutsal şeyler gözümde. Onların hiçbir şekilde değiştirilmesi veya silinmesine imkan vermeyen bir sistem istiyorum. Çünkü çoğumuzda en azından vasat bir zeka ve içgüdüsel bir adalet duygusu var. Eğer iletişim kurabilirsek, baskıya karşı koyabilirsek ve örgütlenebilirsek gerisinin geleceğini umuyorum. “Şimdiye hükmeden geçmişe de hükmeder” sözünün artık geçerli olmadığı bir dünya istiyorum.

banner of the day...

2011-06-20T07:07:00.000-04:00

Green is the new black! This banner is the new radical...

ONN: Sony Releases Stupid Piece Of Shit That Doesn't Fucking Work

2011-06-13T19:17:00.002-04:00

Memleketimden Demokrasi Manzaralari

2011-06-10T11:46:00.000-04:00

Ankara'daki Hopa eyleminde gözaltına alınanlar yaşadıkları polis işkencesini gözyaşlarıyla anlatıyor. Otobüste 5 saat Ankara'da gözaltına alınan ve yüzlerindeki morluklar ile kollarındaki kelepçe izleri hala geçmeyen eylemciler, polis otobüsü ve emniyette 'darp, taciz ve hakarete' uğradıklarını belirtti. Yaşadıklarını gözyaşlarıyla anlatan BES üyesi Hacı Özkan "Orada yaşadıklarımı anama diyemedim. Umarım bu işkenceyi yapanlar analarına söyleyebilmişlerdir" dedi

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

7 billion people, 1 nation

2011-06-06T10:33:00.000-04:00

from a distance...

Tragedyalar III

2011-06-02T09:33:00.001-04:00

Ölümünün 25. yılında Edip Cansever'den...

EPİSODE
Çünkü bu kahverengi akşam saatlerinde
Her şeyi en soğuk ölçülere vuruyoruz
Bir uzak han kavramına. Hanların
Rahmindeki bir yolcuya, bir semendere
Ve soğuk bir çağdan geçiyoruz. Çağlardan
Başımızda siyah bir hale.
KORO
Birdenbire yapayalnızsanız her yerde
Ve bundan korkuyorsanız
En küçük şeylerden bile. Örneğin birine saati sorsanız
Karşıdan karşıya geçseniz bir caddede
Sesinizi alçaltıp dikkatle bakaraktan çevrenize
Biriyle bir şeyler konuşsanız
Ve her gün kitaplar, dergiler alsanız. Postacı her gün mektup getirse
Sözgelimi bir resmi dairede
Fazlaca oyalansanız
Şöyle bir iki otobüs kaçırsanız üst üste, neden olmasın
Kaldı ki, hiçbir şey yapmasanız bile
Tuhaftır
Sanki herkes kuşkuyla bakacaktır yüzünüze.
Ve işte bir lokantaya girdiniz, garsonla çene çaldınız
Şarapla yiyecek bir şeyler söylediniz, hepsi bu kadar
Biraz da güldünüzdü aklınızdan geçen bir şeye
Ya gülünç bir olaya, ya önemsiz bir söze
Ama az ötede düğmeleriyle oynayan
Ve yiyen tırnaklarını bir adam
Duraksız sizi izliyordur belki de.
Ya da bir dernekte üyesiniz, azıcık mutlusunuz
Ya da küçük bir memur bir banka servisinde
Durmadan suçlusunuz
Durmadan suçlusunuz
Durmadan suçlusunuz ve artık kendinizi
Gücünüz yok ödemeye.
Giderek siz oluyorsa bütün bir kalabalık
Yüzünüz yüzlerine benziyorsa, giysiniz giysilerine
Ansızın bir hastanın kendini iyi sanması gibi
Gücünüz yetse de azıcık bağırsanız
Bir yankı: durmadan yalnızsınız
Durmadan yalnızsınız.
EPİSODE
Yani bizim hiç korkmadığımız şeyler
Doğrusu en çok korktuğumuz şeylerdir gerçekte
İçimizde kahverengi bir dağ ölüsü yatar
Bir yarasa ayaklanır. Aç gözlü bir kuş
Varır kocaman bir şey olmanın bilincine
Birden bir ses biçiminde, radyomuzun içinde
Duyurur iki caz parçası arasından biri
Ya gülünç bir yas töreni
Ya toptan bir öldürme.
Belki de
Soğumaya yüz tutmuş bir fincan sütlü kahve
Dönüşür ellerimizde kanlı, kırbaçlı
Bastırılmış bir greve, yırtılmış dövizlere
Örneğin üç yüz ölü, bir o kadar yaralı
Ve sömürge şapkalı ve sten tabancalı
Gözü dönmüş biriyle
O güvenlik manşetleri birtakım gazetelerde.
Yani bizim hiç korkmadığımız şeyler
Belki en çok korktuğumuz şeylerdir gerçekte
Ki bütün işkenceler, ezinler ve kırımlar
Damlayan bir musluktur yerine göre
Yoksa bir enkaz altında bir ölüm
Ya da puslu bir havada, bir cinayette
Bir ölüm
Ölümün anlamı ne?
KORO
Sizin hiç korkmadığınız şeyler ya da hep öyle sandığınız
Beslenir kimi zaman de sevgilerle
Çok içten bir selamla ve içten bir gülümsemeyle
İşte her sabah rastladığımız birinin
Durakta, yolda, işyerinde
Ya da bir meyhanenin kuytu bir köşesinde
Yıllarca süren o dostça ilişkinin
Ve hatta bir sevgilinin
Yerine
Kin dolu gözleriyle bir ölüm yargıcı gibi
Biri
Kapkara giysilerle, özenti bir zincirle
Öyle
Dikilmiş sorguya çekiyor sizi
Ve sakın sormayın işte: bir hesap yanlışlığı mı, değil mi
Vakit yok öğrenmeye.
Canım en basiti, arkanızdaki bir duvarın
Mineler, sarmaşıklar, o yaban gülleriyle
Örtülü bir duvarın ansızın
Kanlı, kireçli bir taş yağmuru halinde
Korkunç bir silah olduğunu yerine göre
Düşünün
Ve sakın sormayın işte: bir hesap yanlışlığı mı, değil mi
Vakit yok öğrenmeye.
Ya da bir düşte yürüyor gibi
Islak mavi bir sabahtı, açtınız pencerenizi
Şöyle bir gerindiniz, gökyüzüne baktınız
Tutarak sapından bembeyaz bir karanfili
Sevinçle okşadınız
Ve içerde kahvaltınız bekliyordu sizi
Öyle ki, kahvenizi içiyordunuz, birazdan çıkacaktınız
Tam o sıra kapının zili
Tuhaf şey.. bu saatte.. kim olabilir ki
Ve işte az önce aldınızdı gazeteleri
Öyleyse?
Yaktınız bir sigara daha, kapıya yöneldiniz
Bırakıp masaya kahvenizi
Kilidi çevirdiniz, açtınız kapıyı usulca
Bir kurşun!
Birden o zamansız, o yersiz başdönmesi
Hani av araçları satılan bir dükkan vardı
İçi doldurulmuş çulluklar, kardelen çiçekleri
Bir kurşun!
Geçerken uğrardınız, iyiydi, cana yakındı
Yeleğinden çıkmazdı elleri
Bekardı, umutsuzdu, yalnızdı
Ve belki..
Bir kurşun!
Sormayın kendinize: bir vahşet mi bu, değil mi
Düştünüz sırtüstü yere ve işte avlandınız
Sadece avlandınız
Ağız dil bilmaz söylemeyi.
Ötede
Islak mavi bir sabahtı. Gökyüzü
Bembeyaz karanfiller, pencere
Kahveniz, masanız, kahvaltınız
Bir yankı
Ve bütün çay fincanları: durmadan yalnızsınız
Durmadan yalnızsınız.
AĞIT
Gün bitti. Saat kaç. Bitecek mi bir gün savaşımız
Hak edilmiş hüzünlerimiz olacak mı bizim de
Dönüp dönüp arkamıza baktığımız
Bir dünya kalıntısı üstünde
Hak edilmiş hüzünlerimiz olacak mı bizim de.
KORO BAŞI
Daha bir sürü böyle
Silahlar eleştirecek sizi belki de
İşte siz
Toplayıp susacaksınız içinizdeki ölüleri
Bakmadan geçeceksiniz o duvar diplerine
Gözleriniz olacak, yüzünüz, elleriniz
Ne korku, ne kin, ne de yenilme
Ve asıl günleriniz olacak, günleriniz
Duyup da bilmediğiniz, bilip de tatmadığınız
Dünyanın tekdüzenli renginde.
Edip Cansever

Hundreds of Thousands in Taksim Square to protest the Internet censorship of AKP Government

2011-05-15T10:07:00.001-04:00

Join Us! SlutWalk Amsterdam -4th of June 16.00-17.00 hrs, Dam Sq.

2011-05-15T09:48:00.001-04:00

WHY?! Read this...

celebrate!

2011-05-01T19:07:00.002-04:00

things that could have been happening...

2011-04-18T18:47:00.000-04:00

when all our convictions were put on trial...

2011-04-17T23:21:00.000-04:00

La Domenica Delle Salme
Fabrizio De Andrè

Tentò la fuga in tram
verso le sei del mattino
dalla bottiglia di orzata
dove galleggia Milano
non fu difficile seguirlo

il poeta della Baggina
la sua anima accesa
mandava luce di lampadina
gli incendiarono il letto
sulla strada di Trento

riuscì a salvarsi dalla sua barba
un pettirosso da combattimento

I Polacchi non morirono subito
e inginocchiati agli ultimi semafori
rifacevano il trucco alle troie di regime
lanciate verso il mare

i trafficanti di saponette
mettevano pancia verso est
chi si convertiva nel novanta
ne era dispensato nel novantuno

la scimmia del quarto Reich
ballava la polka sopra il muro
e mentre si arrampicava
le abbiamo visto tutto il culo

la piramide di Cheope
volle essere ricostruita in quel giorno di festa
masso per masso
schiavo per schiavo
comunista per comunista

La domenica delle salme
non si udirono fucilate
il gas esilarante
presidiava le strade
la domenica delle salme
si portò via tutti i pensieri
e le regine del ‘’tua culpa’’
affollarono i parrucchieri

Nell’assolata galera patria
il secondo secondino
disse a ‘’Baffi di Sego’’ che era il primo
si può fare domani sul far del mattino
e furono inviati messi
fanti cavalli cani ed un somaro
ad annunciare l’amputazione della gamba
di Renato Curcio
il carbonaro

il ministro dei temporali
in un tripudio di tromboni
auspicava democrazia
con la tovaglia sulle mani e le mani sui coglioni
voglio vivere in una città
dove all’ora dell’aperitivo
non ci siano spargimenti di sangue
o di detersivo
a tarda sera io e il mio illustre cugino De Andrade
eravamo gli ultimi cittadini liberi
di questa famosa città civile
perché avevamo un cannone nel cortile

La domenica delle salme
nessuno si fece male
tutti a seguire il feretro
del defunto ideale
la domenica delle salme
si sentiva cantare
quant’è bella giovinezza
non vogliamo più invecchiare

Gli ultimi viandanti
si ritirarono nelle catacombe
accesero la televisione e ci guardarono cantare
per una mezz’oretta
poi ci mandarono a cagare
voi che avete cantato sui trampoli e in ginocchio
coi pianoforti a tracolla travestiti da Pinocchio
voi che avete cantato per i longobardi e per i centralisti
per l’Amazzonia e per la pecunia
nei palastilisti
e dai padri Maristi
voi avete voci potenti
lingue allenate a battere il tamburo
voi avevate voci potenti
adatte per il vaffanculo

La domenica delle salme
gli addetti alla nostalgia
accompagnarono tra i flauti
il cadavere di Utopia
la domenica delle salme
fu una domenica come tante
il giorno dopo c’erano i segni
di una pace terrificante
mentre il cuore d’Italia
da Palermo ad Aosta
si gonfiava in un coro
di vibrante protesta

youtube treasures: cat loves dolphin loves cat

2011-04-11T15:13:00.000-04:00

bloomy town bloomington

2011-04-08T12:50:00.000-04:00

Tezimi Bloomington Indiana'da bitirmek iyi bir fikirmis, cunku bahar geldi bile buraya! ustelik kampus bana cogunlukla Bogazici'nin Guney Kampusunu hatirlatiyor ve iyi duygular veriyor (burasi daha guzel, ama bizim kampusun altyapisi da bu gibi amerikan devlet universitelerinden esinlenilmis herhalde)...
kampusten birkac resim yapistiriyorum buraya ama bir yandan da bahsettigim benzerligi ortaya koyan resimler cekmedigimi farkediyorum. Simdi Silent Spring dersini dinlemeye giderken belki isik musaitsecekerim bir iki tane. (evet, cok heyecanli! butun donem boyunca silent spring okuyo cocuklar, hem de ingiliz edebiyati bolumunde... cok eglenicezzz...)

PhD Comics Rule..

2011-04-05T14:51:00.000-04:00

monbiot versus caldicott: climate craze over nuclear must be rethought...

2011-03-30T17:22:00.000-04:00

youtube treasures: simon's cat series / the fly guy

2011-03-03T14:35:00.001-05:00

Why Has Critique Run out of Steam? From Matters of Fact to Matters of Concern

2011-03-02T17:08:00.000-05:00

by Bruno Latour
Critical Inquiry, Vol.30, No. 2

Wars. So many wars. Wars outside and wars inside. Cultural wars, science wars, and wars against terrorists. Wars against poverty and wars against the poor. Wars against ignorance and wars out of ignorance. My question is simple: Should we be at war, too, we, the scholars, the intellectuals? Is it really our duty to add fresh ruins to fields of ruins? Is it really the task of the humanities to add deconstruction to destructions? More iconoclasm to iconoclasm? What has become of critical spirit? Has it not run out of steam?

Quite simply, my worry is that it might not be aligned to the right target. To remain in the metaphorical atmosphere of the time, military experts constantly revise their strategic doctrines, their contingency plans, the size, direction, technology of their projectiles, of their smart bombs, of their missiles: I wonder why we, we alone, would be saved from those sort of revisions. It does not seem to me that we have been as quick, in academe, to prepare ourselves for new threats, new dangers, new tasks, new targets. Are we not like those mechanical toys that endlessly continue to do the same gesture when everything else has changed around them? Would it not be rather terrible if we were still training young kids–yes, young recruits, young cadets–for wars that cannot be thought, for fighting enemies long gone, for conquering territories that no longer exist and leaving them ill-equipped in the face of threats we have not anticipated, for which we are so thoroughly disarmed? Generals have always been accused of being on the ready one war late–especially French generals, especially these days; what would be so surprising, after all, if intellectuals were also one war late, one critique late–especially French intellectuals, especially now? It has been a long time, after all, since intellectuals have stopped being in the vanguard of things to come. Indeed, it has been a long time now since the very notion of the avant-garde–the proletariat, the artistic–has passed away, has been pushed aside by other forces, moved to the rear guard, or may be lumped with the baggage train.¹ We are still able to go through the motions of a critical avant-garde, but is not the spirit gone?

In this most depressing of times, these are some of the issues I want to press not to depress the reader but to press ahead, to redirect our meager capacities as fast as possible. To prove my point, I have not exactly facts rather tiny cues, nagging doubts, disturbing telltale signs. What has become of critique, I wonder, when the New York Times runs the following story?

Most scientists believe that [global] warming is caused largely by manmade pollutants that require strict regulation. Mr. Luntz [a lobbyist for the Republicans] seems to acknowledge as much when he says that "the scientific debate is closing against us." His advice, however, is to emphasize that the evidence is not complete. "Should the public come to believe that the scientific issues are settled," he writes, "their views about global warming will change accordingly. Therefore, you need to continue to make the lack of scientific certainty a primary issue."²

Fancy that? An artificially maintained scientific controversy to favor a "brown backlash" as Paul Ehrlich would say.³ Do you see why I am worried? I myself have spent sometimes in the past trying to show the "lack of scientific certainty" inherent in the construction of facts. I too made it a "primary issue." But I did not exactly aim at fooling the public by obscuring the certainty of a closed argument–or did I? After all, I have been accused of just that sin. Still, I'd like to believe that, on the contrary, I intended to emancipate the public from a prematurely naturalized objectified fact. Was I foolishly mistaken? Have things changed so fast?
In which case the danger would no longer be coming from an excessive confidence in ideological arguments posturing as matters of fact–as we have learned to combat so efficiently in the past–but from an excessive distrust of good matters of fact disguised as bad ideological biases! While we spent years trying to detect the real prejudices hidden behind the appearance of objective statements, do we have now to reveal the real objective and incontrovertible facts hidden behind the illusion of prejudices? And yet entire Ph.D programs are still running to make sure that good American kids are learning the hard way that facts are made up, that there is no such thing as natural, unmediated, unbiased access to truth, that we are always the prisoner of language, that we always speak from one standpoint, and so on, while dangerous extremists are using the very same argument of social construction to destroy hard-won evidence that could save our lives. Was I wrong to participate in the invention of this field known as science studies? Is it enough to say that we did not really mean what we meant? Why does it burn my tongue to say that global warming is a fact whether you like it or not? Why can't I simply say that the argument is closed for good?
Should I reassure myself by simply saying that bad guys can use any weapon at hand, naturalized facts when it suits them and social construction when it suits them? Should we apologize for having been wrong all along? Should we rather bring the sword of criticism to criticism itself and do a bit of soul-searching here: What were we really after when we were so intent on showing the social construction of scientific facts? Nothing guarantees, after all, that we should be right all the time. There is no sure ground even for criticism.⁴ Is this not what criticism intended to say: that there is no sure ground anyway? But what does it mean, when this lack of sure ground is taken out from us by the worst possible fellows as an argument against things we cherished?
Artificially maintained controversies are not the only worrying sign. What has critique become when a French general, no, a marshal of critique, namely, Jean Baudrillard, claims in a published book that the World Trade Towers destroyed themselves under their own weight, so to speak, undermined by the utter nihilism inherent in capitalism itself–as if the terrorist planes were pulled to suicide by the powerful attraction of this black hole of nothingness?⁵ What has become of critique when a book can be a best-seller that claims that no plane ever crashed into the Pentagon? I am ashamed to say that the author was French too.⁶ Remember the good old days when revisionism arrived very late, after the facts had been thoroughly established, decades after bodies of evidence had accumulated? Now we have the benefit of what can be called instant revisionism? The smoke of the event has not yet finished settling before dozens of conspiracy theories are already revising the official account, adding even more ruins to the ruins, adding even more smoke to the smoke. What has become of critique when my neighbor in the little Bourbonnais village where I have my house looks down on me as someone hopelessly naive because I believe that the United States had been struck by terrorist attacks? Remember the good old days when university professors could look down on unsophisticated folks because those hillbillies naively believed in church, motherhood, and apple pies? Well, things have changed a lot, in my village at least. I am the one now who naively believes in some facts because I am educated, while it is the other guys now who are too unsophisticated to be gullible anymore: "Where have you been? Don't you know for sure that the Mossad and the CIA did it?" What has become of critique when someone as eminent as Stanley Fish, the "enemy of promise" as Lindsay Waters calls him, believes he defends science studies, my field, by comparing the law of physics to the rules of baseball?⁷ What has become of critique when there is a whole industry denying that the Apollo program landed on the Moon? What has become of critique when DARPA uses for its Total Information Awareness project the Baconian slogan Scientia est potentia? Have I not read that somewhere in Michel Foucault? Has Knowledge-slash-Power been co-opted of late by the National Security Agency? Has Discipline and Punish become the bedside reading of Mr. Ridge?

Let me be mean for a second: what's the real difference between conspiracists and a popularized, that is a teachable, version of social critique inspired for instance by a too-quick reading of, let's say, a sociologist as eminent as Pierre Bourdieu–to be polite I will stick with the French field commanders? In both cases, you have to learn to become suspicious of everything people say because "of course we all know" that they live in the thralls of a complete illusio on their real motives. Then, after disbelief has struck and an explanation is requested for what is "really" going on, in both cases again, it is the same appeal to powerful agents hidden in the dark acting always consistently, continuously, relentlessly. Of course, we, in the academy, like to use more elevated causes–society, discourse, knowledge-slash-power, fields of forces, empires, capitalism–while conspiracists like to portray a miserable bunch of greedy people with dark intents, but I find something troublingly similar in the structure of the explanation, in the first movement of disbelief and, then, in the wheeling of causal explanations coming out of the deep Dark below. What if explanations resorting automatically to power, society, discourse, had outlived their usefulness, and deteriorated to the point of now feeding also the most gullible sort of critiques?⁸ Maybe I am taking conspiracy theories too seriously, but I am worried to detect, in those mad mixtures of knee-jerk disbelief, punctilious demands for proofs, and free use of powerful explanation from the social neverland, many of the weapons of social critique. Of course conspiracy theories are an absurd deformation of our own arguments, but, like weapons smuggled through a fuzzy border to the wrong party, these are our weapons nonetheless. In spite of all the deformations, it is easy to recognize, still burnt in the steel, our trade mark: MADE IN CRITICALLAND.

1. On what happened to avant-garde and critique generally, see Iconoclash: Beyond the Image Wars in Science, Religion and Art, ed. Bruno Latour and Peter Weibel (Cambridge, Mass., 2002). The present article is very much an exploration of what could happen "beyond the image wars."
2. This Mister Luntz seems to have been very successful; I read later in the Wall Street Journal:

There is a better way [than passing a law that restricts business], which is to keep fighting on merit. There is no scientific consensus that greenhouse gases cause the world's modest global warming trend, much less whether that warming will do more harm than good, or whether we can even do anything about it. Once Republicans concede that greenhouse gases must be controlled, it will only be a matter of time before they end up endorsing more economically damaging regulation. They could always stand on principle and attempt to educated the public instead. [Wall Street Journal, 8 Apr. 2003]

And the same publication complains about the "pathological relation" of the "Arab street" with truth!
3. See Paul R. and Anne H. Ehrlich, Betrayal of Science and Reason: How Anti-Environmental Rhetoric Threatens Our Future (Washington, D.C., 1997).
4. The metaphor of shifting sand was used by neomodernists in their critique of science studies; see A House Built on Sand: Exposing Postmodernist Myths about Science, ed. Noretta Koergte (Oxford, 1998), but the problem is that the authors of this book looked backward to reenter the solid rock castle of modernism and not forward to what I call, for lack of a better term, nonmodernism.
5. See Jean Baudrillard, The Spirit of Terrorism: And Requiem for the Twin Towers (New York, 2002).
6. See Thierry Meyssan, 11 Septembre 2001: L'effroyable imposture, translated as 911: The Big Lie (London, 2002). Conspiracy theories have always existed, what is new in instant revisionism is how much scientific proof they claim to imitate.
7. See Lindsay Waters, Enemy of Promises, forthcoming.
8. Their serious as well as their popularized versions have the defect of using society as an already existing cause instead of as a possible consequence. This was the critique that Gabriel Tarde always made against Durkheim. It is probably the whole notion of "social" and "society" which is responsible for the weakening of critique. I have tried to show that in Latour, "Gabriel Tarde and the End of the Social," in The Social in Question: New Bearings in the History and the Social Sciences, ed. Patrick Joyce (London, 2002), pp. 117—32.

you tube treasures...

2011-03-02T13:59:00.001-05:00

daha yazacak cok sey var...

2011-03-01T06:09:00.002-05:00

Turkiye icin isyan vakti!

2011-03-01T06:06:00.001-05:00

gokyuzu aglamazsa yeryuzu gulmez...

2011-02-19T08:52:00.001-05:00

Anadolu'nun İsyanı from Anadoluyu Vermeyecegiz on Vimeo.

Tariq Ramadan and Slavoj Zizek on the future of Egyptian politics

2011-02-06T06:47:00.003-05:00

telling stories

2011-01-19T06:35:00.000-05:00

"A need to tell and hear stories is essential to the species Homo sapiens--second in necessity apparently after nourishment and before love and shelter. Millions survive without love or home, almost none in silence; the opposite of silence leads quickly to narrative, and the sound of story is the dominant sound of our lives, from the small accounts of our day's events to the vast incommunicable constructs of psychopaths."

Reynolds Price (American novelist, poet, dramatist, essayist and professor)

Lesley Hazleton: On reading the Koran

2011-01-10T15:00:00.000-05:00

Lesley Hazleton sat down one day to read the Koran. And what she found -- as a non-Muslim, a self-identified "tourist" in the Islamic holy book -- wasn't what she expected. With serious scholarship and warm humor, Hazleton shares the grace, flexibility and mystery she found, in this myth-debunking talk from TEDxRainier.

santa...

2010-12-29T19:32:00.000-05:00

false economy...

2010-12-18T15:50:00.001-05:00

Why cuts are the wrong cure from False Economy on Vimeo.

KVS= kurtlar vadisi sendromu

2010-12-14T19:31:00.000-05:00

tanistiriim: saz kedisi... az kaldi. yok oluyo.

2010-12-14T15:29:00.002-05:00

WWF-Türkiye Saz Kedisinin İzinde... from WWF TÜRKİYE on Vimeo.

If I ever had a wedding cake...

2010-12-13T21:14:00.002-05:00

2010-12-13T14:17:00.002-05:00

something I stumbled upon...

2010-12-11T07:57:00.000-05:00

"The Dominant Culture is Killing the Planet...It’s Very Important for Us to Start to Build a Culture of Resistance"

2010-12-08T06:17:00.000-05:00

Obama Outlines Moral, Philosophical Justifications For Turkey Pardon

2010-12-07T10:35:00.002-05:00

Obama Outlines Moral, Philosophical Justifications For Turkey Pardon

Pablo Solón Responds to Secret U.S. Manipulation of Climate Talks Revealed in WikiLeaks Cable

2010-12-07T05:35:00.002-05:00

Ozgur Gurbuz: Nükleerin çalışanı da çalışmayanı da başa bela

2010-12-05T05:23:00.000-05:00

Ozgur Gurbuz: Nükleerin çalışanı da çalışmayanı da başa bela: "Özgür Gürbüz-Yeşil Ekonomi / 28 Kasım 2010 Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Zion Nükleer Santrali, kapatılmasının ardından 12 yıl geçmesin..."

wikileaks & democracy in the US

2010-11-30T16:43:00.001-05:00

Genç Mültecilerle Dayanışma Partisi/ Solidarity Party for Young Refugees

2010-11-29T14:35:00.000-05:00

Mültecilerle Dayanışma Partisi

Türkiye'deki Genç Mülteciler Birliği, yardıma ihtiyacı olan Türkiye’de ki mülteciler için dayanışma partisi organize ediyor.

Mültecilerle Dayanışma Partisi
Yer: Yeşil Ev, İstiklal Cad. Balo Sok. No:21/1
Tarih: 3 Aralık 2010 Cuma
Saat: 20:30
Giriş 5 tl

Bu etkinlik kar amacı gütmemektedir. Giriş ücretinden kazanılan para doğrudan mültecilere yönlendirilecektir.
************************************************************

Solidarity Party for Young Refugees in Turkey

Union of Young Refugees in Turkey is organizing a solidarity party for Young Refugees in Turkey. You are all wellcome to the party to support young friends.

Solidarity Party for Young Refugees in Turkey

Place: Yeşil Ev, İstiklal Cad. Balo Sok. No:21/1
Date: 3^rd December 2010 Friday
Time: 20:30
Entrance fee: 5 tl

This is a nonprofit fundraising activity and entrance fee will be collected for young refugees in Turkey.

2010-11-20T08:37:00.004-05:00

2010-11-14T21:05:00.001-05:00

2010-11-11T09:22:00.002-05:00

2010-11-07T01:22:00.003-05:00

New Computer Game Simulates Climate Politics

2010-11-03T01:24:00.002-04:00

this blog is paused due to phd work...

2010-10-22T09:54:00.000-04:00

we apologize for the inconvenience. please check again in 3 months.

Vize rüşvetine HAYIR!

2010-10-15T11:32:00.000-04:00

Türkiye’nin gündeminde henüz kamuoyunda pek dillendirilmeyen mühim bir konu var: “Geri Kabul Anlaşması”. AB ile Türkiye arasında imzalanmak istenen bu anlaşma, kimi TC vatandaşlarına AB çapında vize muafiyeti sağlanması karşılığında, Avrupa’ya Türkiye üzerinden girdiği tespit edilen kağıtsız göçmenlerin Türkiye'ye geri gönderilmesini öngörüyor.

Biz Göçmen Dayanışma Ağı (GDA) olarak tüm insanların koşulsuz serbest dolaşım hakkına ve istediği yerde yaşama özgürlüğüne sahip olduğunu, kimsenin bu hak ve özgürlükleri kullanmaktan alıkonulamayacağını savunuyoruz.
Bu nedenlerle söz konusu anlaşmayı reddederek, buna karşı açılmış imza kampanyasına destek vermenizi istiyor ve sizi bu ikiyüzlü politikayı ifşa etmeye davet ediyoruz.

Imza metnini okumak ve imzalamak için tıklayın

berlin berlin

2010-10-14T08:43:00.000-04:00

wow! what a fantastic city... my brief visit to Berlin resulted in this general comment, identical to my earlier and even shorter visit two years ago. The ground I covered is very small, as the Berlin Conference on Social dimensions of environmental change and governance took most of our time. Among other things, we discussed how it is impossible to save Rio+/-20 Summit from absolute failure. It was a symbolic reflection of the general frustration about the state of the world, which made the conference fertile soil to deconstruct the concept of sustainable development, which was my presentation was about.

So other than the Turkey-Germany game taking place then and there, other than the curry sausage (yumm) and several types of game meat and "pils", here is the only museum I visited in Berlin (it was too good weather, too great a city not to want to be in the streets!): Alte Nationalgalerie, a shrine of romanticism (and realism).

Although, I should be honest: Berlin whispered to me that I will have to take at least a month to go through the basics of its art and culture archive, leave aside what's happenning then and there! Ah, it keeps calling me back. :)
Only some cities can do that, you know... The whole point of those list of cities one comes across under brandnames ("New York, London, Paris, Istanbul...") is that some cities are just great with no simple explanation. You can't just go there and see some and feel that you've been there, they always make you feel there is more. For me those cities are (other than the aforementioned four) Rome, Berlin, perhaps Barcelona and Kyoto. Not Athens, or Stockholm, or Oslo, or Boston. Can't figure what gives these cities that dynamism and spirit (soul?)... ideas are welcome.

ucuncu kopru

2010-10-09T21:18:00.002-04:00

doga icin calan, soyleyen...

2010-10-02T17:59:00.002-04:00

Doga icin Cal 2 / Uzun ince bir yoldayim - official video from Doga icin cal on Vimeo.
lyrics in english...

2 milyon ağaç için 2 Ekim'de saat 20.00′da

2010-10-01T08:30:00.003-04:00

2 Ekim'de Istanbullular bu noktalarda bulusacak ve Ucuncu Kopru yerine ormanlarini sectigini "temsilcilerine" hatirlatacak:

Buluşma noktaları için tıklayın

Büyük bekleyiş için 20'den fazla noktada buluşuyoruz. Size en yakın noktayı öğrenmek için tıklayın.

vimeo'da yasakladi...

2010-09-30T09:49:00.000-04:00

penguen bu kapagi taa gecen yil yapmisti

"Küresel ısınmayı durdurmak için 10/10/10'da iş başına, eylemceye"

2010-09-28T14:10:00.002-04:00

Ömer Madra'dan...

Sevgili Dostlar,

Çok ağır bir yıl geçirmekteyiz. Dünya fırın gibi oldu. Gezegenin tarihindeki en sıcak 10 yılı, en sıcak 12 ayı ve en sıcak 6 ayı geride bıraktık. Yıl sonu geldiğinde, muhtemelen gelmiş geçmiş en sıcak yılı geride bırakmış olacağız. Dört bir yanda tüm sıcaklık rekorları kırıldı: Mesela Pakistan’da gölgede 53 derecenin üstünü gördük. Eh, evdeki fırının düğmesini de 53 dereceye getirebiliriz pekâlâ, yemekleri ısıtmak için. Rusya bin yılın en yüksek hararetiyle kavruldu, 15 bin insan sıcaktan öldü, yangınlar çevrede nükleer tehdit yarattı, Sibirya tundralarında 1 milyon kilometrekare (Türkiye’nin birbuçuk katına yakın) donmuş toprağın çözülmesi rekor hıza ulaştı, ülkede tahıl hasatının üçte biri yandı gitti. Rusya’daki sıcak hava dalgası, insan kaynaklı iklim değişikliğine bağlı olduğu bilim dünyasında tartışmasız kabul edilen ilk felaket oldu…

Pakistan’da meydana gelenler ise Kitab-ı Mukaddes’ten alınmış sayfalar gibiydi: Ülkede bir Nuh Tufanı oluştuğunu söylesek abartmış olmayız: Yer-gök suya kesti, gökyüzünün tüm suları Muson olup bu yoksul insanların başına yağdı; ülkede devasa içdenizler peyda oldu, İndus nehri normal hacminin 40 katına çıkarak taştı, bentlerini çiğneyip aştı. Ülkenin beşte biri sulara gömüldü, 20 milyon insan evsiz barksız kaldı, tufandan etkilenenlerin sayısı 40 milyona (Türkiye nüfusunun yarısından fazlasına) ulaştı! İşin fenası, bu çağrının sizlere ulaştığı sırada felaketin ucu bucağı görünmüyordu. Görünmediği gibi, belki daha da kötüsü yoldaydı: 72 bin çocuğun açlıktan ölmesi an meselesiydi!

Öte yandan, Kuzey Kutup bölgesinde deniz buzları görülmemiş bir hızla eriyor, devasa buzdağları kopuyor, okyanusların ısınmasıyla, mikroskobik canlı nüfusun çökmesiyle, denizlerde beslenme zinciri hızla kopuşa doğru gidiyor, Latin Amerika’da, Rize’de rekor yağışlar dağ yamaçlarını yerle bir etti, aşağıdaki evler ve insanları çamur deryasında silip süpürdü. Afrika’nın yoksul ülkesi Nijer’de ise hem sel, hem kuraklık vardı: Katmerli felaket, nüfusun yüzde 80’ini ve 400 bin çocuğu açlık ve kıtlığa mahkûm etti! Gerisi de öyle gitti zaten: Doğu Avrupa’da, Keşmir’de, Hindistan’da, Çin’de, Kuzey Kore’de, Vietnam’da taşkınlar, heyelanlar, seller sular ve yangınlarla hayatları cehenneme dönen milyonlar vardı.

Kısacası, herşey eski bir bilim kurgu filminden çıkmış gibiydi: 7 milyar insan, haşin ve tekinsiz, bilinmedik bir gezegenin üstünde kala kalmıştık ansızın. Küresel ısınma tehdidi yoktu artık. Küresel ısınmanın kendisi gelmişti! Bütün bunlar “olabilir” değildi, olmuştu. Gezegen, devrilme noktalarına çok yakındı. İklimin kontroldan tamamen çıkması birkaç yılın meselesiydi artık.

Ve biz, hararetin tam ortasındaydık. Sıcak başımıza vurmuştu. Önce dehşetli öfkelenmenin ve hemen ardından da sakince harekete geçmenin tam zamanıydı. Temiz havaya ve içecek suya yeniden bizi kavuşturacak, canlılar âlemini koruyarak nesiller arası eşitlik ve hakkaniyeti sağlayacak bir hareketi yaratmanın tam zamanı! Günümüzde liderlerin, siyasetçilerin ve hükümetlerin uyguladığı enerji politikaları hem yoksul ve güçsüz kitleler, hem de gelecek kuşaklar açısından korkunç adaletsizliklere yol açıyor. Politikacıları harekete geçirmek için yıllardır dünyanın dört bir yanında çağrılarda bulunduk, yüzbinlerce dilekçe yolladık, milyonlarca e-mail attık, protesto ve gösterilerde bulunduk. Ama onlar yeterince hızlı bir biçimde harekete geçemediler. Hatta, esas yaptıkları “yeşil badana”dan ibaret kaldı. Yani, en yeşilcinin kendileri olduğunu söylediler, ama fosil yakıt şirketlerinin özel çıkarlarına hizmet eden politikalardan başkasını görmedik onlardan...

Ama artık Yeter! Basta! Tamam!
Bu riyakârlıklara yeter deyip Küresel Isınma ve İklim Krizi konusunda ciddi olduğumuzu göstermek için elimizde her türlü yeterli aracın bulunduğunu göstermenin zamanı geldi.

Gezegenin iklimini istikrara kavuşturmak, küresel adalete ilişkin, ahlâki bir mesele. Bir mânevi sorumluluk. Kendimizi hangi siyasî, ideolojik, dinî, etnik, kültürel gruba, partiye, topluluğa ait hissediyor olursak olalım, farketmez – zerrece farketmez. Gençler, gençleri ve dünyadaki diğer canlı türlerini destekleyen yaşlılar, bu harika gezegeni koruyacak etkili bir politika belirlenmesi için önce birleşmek, sonra da vargücümüzle bastırmak zorundayız. Artık şurası açıkça görülüyor ki, dönüşüm ve hareket, ancak kamuoyunu oluşturan bizlerin birleşmesi ve bastırması ile mümkün. Yani iklim krizine “zorunlu müdahil” olmamızla.

10/10/10 tarihini takvimlerimize kaydediyoruz. 10 Ekim 2010 Pazar günü yaşadığımız her yerde EYLEMCE var! Yani, 350.org öncülüğünde hem dünya çapında bir sürü eylem yapıyoruz o gün, hem de alabildiğine eğlenmeyi planlıyoruz aynı zamanda. Bando mızıkasıyla filan! Ayrıca, bu küresel partide kendimizi hiç de yalnız hissetmeyeceğimiz kesin! Şu çağrı mesajının yazıldığı sırada dünyanın 130 küsur ülkesinden 1400’den fazla “eylemce” yapılacağı kayıtlara geçmiş durumda.

Yaratıcı çözümler peşindeyiz: Yerel, yavaş, yatay. Yerel: yani küçük, ama evrensel ve dayanıklı direniş odakları; Yavaş, yani usulca ama hemen ve hızla yürütülen eylemler; Yatay, yani asla bir merkezden değil, web’i de kullanarak fotoğraflarla, fıkra ve hikâyelerle, videolarla, müziklerle, kol kola, omuz omuza, diz dize bir örgütlenme biçimi...

Evet, çok ağır bir yıl geçiriyoruz. Ama 10 Ekim Pazar günü birlikte çalışırsak, birlikte eylem yapar, birlikte eğlenirsek, o günü yılın en iyi günü haline getireceğimiz kesin. Hele, bir de bütün bunları doğru dürüst yapabilirsek, o zaman deli gibi ihtiyaç duyduğumuz siyasi çözümlere doğru da dev bir adım atmış olacağımızın garantisi var. Daha iyi, daha zengin, daha demokratik bir sivil topluma ve daha iyi bir yaşama doğru atılmış büyük bir adım!

Öyleyse, 10/10/10’da buluşmak üzere,

Sevgiler, saygılar, selamlar,

Bilgi için: www.350hemensimdi.org
İletişim: kureseleylemgrubu@gmail.com

NEDEN “350” VE NE ISTIYORUZ?
Bilim insanları ve iklim uzmanları, artık atmosferdeki karbondioksit miktarının güvenli üst sınırının milyonda 350 parçacık olması gerektiğini söylüyor.

Atmosferdeki mevcut karbondioksit miktarı ise milyonda 392 parçacık ve her yıl yaklaşık 2 ppm artıyor. Bu oran güvenli sınırın çok üzerinde!!! Hatta bilim insanları, 392 ppm’in gezegen tarihinin en yüksek değeri olduğunu söylüyorlar. Şu an uçurumun kenarında bulunuyoruz, atmosferdeki karbondioksit miktarı hızlı bir şekilde milyonda 350 parçacığa inmezse bu yıl içinde iklim değişikliğinden kaynaklanan felaketler, önümüzdeki yıllarda daha da artarak devam edecekler.

2007 yılında Hükümetlerarası İklim Paneli’ni oluşturan bilim insanları, iklim değişikliği konusunda harekete geçilmezse yaşanılacak senaryoları raporlarında sıraladılar. Bu raporlarda 2020 yılında öngördükleri buzul erimelerini, şimdilerde yaşıyoruz. Okyanusta bir çok ada önümüzdeki bir kaç yıl içinde sular altında kalacak ve o insanların bin yıllardır var oldukları topraklar artık ‘yok olacak’. Yani, biz ne kadar görmezden gelmeye çalışsak da gezegen çanlarını bugün bizler için çalıyor!

Bu yüzden 350 için şimdi harekete geçmezsek, yarın çok geç olabileceğini görüyoruz. Bu yüzden 10 EKIM 2010 yani 10/10/10 günü dünyanın geri kalan 130 ülkesindeki milyonlarca insanla birlikte gezegeni kurtarmak için ‘İş Başına’ geçiyoruz!!

NE YAPIYORUZ?

10 Ekim 2010 tarihinde dünyanın binlerce yerinde aynı anda yapılacak bir “eylemce”nin bir parçası olmaya çalışıyoruz.
Amacımız, iklim değişikliğini durdurmak için yapılacak çok şey olduğunu göstermek. Bu nedenle sloganımız “Küresel Isınmayı Durdurmak İçin ‘İş Başına’ Partisi”.
Bu eylem belli bir merkezi olmadan, bir ağ şeklinde örgütleniyor. Herkes bulunduğu yerde, kendi grubu ve çevresiyle iklim değişikliğinin çözümüne ilişkin yaratıcı eylemler örgütleyecek. Bu eylemi öneren ve yaygınlaştıran 350.org, atmosferdeki CO2 düzeyini bilimsel olarak güvenli düzey olan milyonda 350 parçacıkta sınırlamayı öneren bir hareket.
Biz de 350.org ile işbirliği halinde www.350hemensimdi.org sitesi üzerinden Türkiye’deki 10/10/10 eylemcelerini yaygınlaştırmaya ve birbiriyle iletişim içinde tutmaya çalışıyoruz.
Bu yaratıcı ve eğlenceli eylemleri 10 Ekim’e kadar üretmeye başlayacağız ve 10 Ekim’de Taksim’de bir araya gelip birlikte eylemimizi yaparken bu çalışmaları da paylaşacağız.
10 Ekim 2010 günü de Taksim’de aslında iklim adaleti isteyen insanların hiç de az olmadığını ve iklim değişikliğine çözüm olabilecek yüzlerce politikanın mümkün olduğunu gösterecek bir büyük müzikli, organik yemekli, bisikletli, danslı ama hepsinden önemlisi ‘iklim değişikliği konusunda harekete geçmeye kararlı’ bir EYLEMCE yapacağız.
Saat 15.00’de Galatasaray’dan başlayıp Taksim’e kadar müzikli, eğlenceli bir yürüyüş yapacağız. Ardından Taksim Gezi parkında saat 16.00 ’de şenliğimiz, sergilerimiz, konuşmalarımız olacak.
Ama 10 Ekim’deki tek eylemce Taksim’de olmayacak. Siz de yaşadığınız kentte yapacağınız 10/10/10 eylemini bize haber verebilirsiniz. Böylece yapılan eylemlerin bütün dünyaya ulaşmasını sağlayabiliriz.
Yapılacak eylemler iklim değişikliğini durdurmak için hem yurttaşların, hem de hükümetlerin yapması gereken şeylere dair olabilir. Ulaşım, enerji, tarım, ekonomi politikalarında neler yapılmalı? Toplum nasıl örgütlenmeli? Nasıl yaşamalıyız? Amacımız sadece küresel ısınmayı durdurma çağrısı yapmak değil, aynı zamanda olumlu örnekleri sergilemek ve yaratıcı önerilerde bulunmak. Dünyanın çeşitli yerlerinden örnekleri www.350.org ve www.350hemensimdi.org sitelerinden görebilirsiniz.
10 Ekim’e kadar çalışmalarınızı, fikir ve önerilerinizi, eylem ve etkinliklerinizin fotoğraflarını bize ulaştırırsanız www.350hemensimdi.org sitesinde yayınlayabiliriz.
10 Ekim’e kadar organizasyona doğrudan katılmak için de lütfen kureseleylemgrubu@gmail.com adresinden bizimle iletişime geçin.

penguen kapak

2010-09-28T10:07:00.002-04:00

alan watts on tolerance and conformity

2010-09-24T22:35:00.002-04:00

yuo can't say to a person, "you must play"...

today,...

2010-09-16T18:17:00.002-04:00

A new kind of political action

2010-09-16T14:37:00.001-04:00

Roni Marguiles soyle yazmis Referandum sonrasinda:

2010-09-16T08:29:00.001-04:00

Taraf, 15.09.2010
"Hürriyet yazarlarını şaşırtan referandum sonuçlarının üç önemli anlamı var.

Birincisi, Kemalist devletin müstahkem mevkilerinden biri olan Yüksek Yargı’da bir gedik açıldı. Devleti mevcut şekliyle koruyanların morali biraz daha bozuldu. Seçilmemişlerin değil, seçilmişlerin yönettiği bir ülkede yaşamak isteyenlerin morali yükseldi.

“Ama AK Parti samimî değil, hiçbir şeyi değiştirmeye niyeti yok” diyenlere verilecek cevap basit. Toplumlar hükümet kararlarıyla, yasa hükümleriyle değişmez. Tabandan gelen basınçla, geniş kitlelerin değişim talebinin karşı konulamaz hale gelmesiyle değişir.

Kim kendine solcu diyorsa, bundan sonra değişimin devam etmesi için mücadele etmek, tabanda örgütlenmek, halkın taleplerine tercüman olmak bize kalmış. Niye AK Parti’den bekliyorsunuz ki bunu? Bize ne AK Parti’den?"

yazinin devami burda

First as Tragedy, Then as Farce

2010-09-10T19:04:00.003-04:00

double click on the video, if the size creates problems...

Belgium and the Netherlands in political limbo after coalition talks fail

2010-09-04T07:10:00.002-04:00

With coalition talks deadlocked in Belgium and the Netherlands, both European countries have been plunged into political crisis.

European News | Expatica The Netherlands (Nigel Tandy (dpa/AP))

Nearly three months after inconclusive elections in the Netherlands, the Dutch Liberal Party and the Christian Democratic Alliance have failed to form a coalition government with the support of the far-right Party of Freedom (PVV) led by anti-Islamist politician Geert Wilders.
Wilders told a news conference in The Hague that his party had lost confidence in the CDA's ability to form a stable government.
"The trust of the Freedom Party in the Christian Democrats has recently declined to a low point," Wilders said in a statement broadcast on national television. "We didn't cause this mess. We are a stable party."
The country has been in political stalemate since the June 9 parliamentary elections in which the ruling CDA lost half its seats, to 21, while the PVV emerged with 24 seats. Political observers see support for Wilders increasing further should fresh elections be called.
The CDA is seeking to form a minority government together with the conservative liberal People's Party for Freedom and Democracy (VVD), which emerged as the strongest party with 31 seats.
But such a minority government would require the tacit support of Wilders' PVV and its 24 seats to control 76 seats, in the 150-seat parliament.
The fallout was sparked by comments made by former Prime Minister Ruud Lubbers, tasked with brokering an agreement, who said he was against any cooperation with Wilder's Party of Freedom because of concerns over freedom of religion.
Belgium in political turmoil
Belgium was also thrown into political turmoil as seven-party talks on forming a government collapsed on Friday, September 3. The talks had centered on demands for power, influence and funding between the Dutch-speaking Flanders region and the poorer French-speaking province of Wallonia.
Elections on June 13 saw two diametrically opposed political parties winning the strongest mandates. Politicians have been trying since to get the two sides to agree on a government program - to no avail.
On Friday, the man leading the negotiations, French-speaking Socialist Elio di Rupo, asked King Albert II to be relieved of his mission, according to a statement from the palace.
But the king was "withholding his decision" on whether to accept the move pending "consultations" with political leaders, the palace added.
Political demands
The strongest party in Flanders, the N-VA, wants Belgium's status as a federal state to be replaced with a loose confederation, a move which would give more power and money to Flanders.
Di Rupo offered the N-VA a transfer of competences from federal to regional governments worth 15 billion euros ($19 billion), and to launch a reform of the law on government financing.
"All conditions were there for the center of gravity to shift from the federal state to the federated entities," he said.
But the N-VA, backed by the more moderate CD&V, balked at parallel requests to give Brussels - an independent, bilingual region within Flanders, whose population is largely French-speaking - a fixed subsidy to patch up its chronic budget deficit.
Di Rupo initially suggested a 500-million-euro yearly handout, then cut his proposal in half, to 250 million euros.
"We need to start again," said N-VA leader Bart De Wever, indicating he could not accept a permanent handout for Brussels while the reform of government financing still needed to be agreed upon.
The political crisis leaves Belgium without an effective government. Meanwhile, the country's six-month-long presidency of the European Union is being steered by Yves Leterme and his caretaker administration.

durf jij?

2010-08-31T14:27:00.004-04:00

If I'd drink the thirst that comes with waiting       Als ik de dorst drink van het wachten
by swallowing the time that you spilled              En de tijd slik die je morst
If I'd bury the long nights within my chest           Als ik de lange lege nachten leer begraven in mijn borst
If I'd swallow the hunger                                   Als ik de honger leer verbijten
for your mouth, so far away                               Van jouw veel te verre mond
If I would quietly wear out days                         Als ik de dagen stil zal slijten
that have been muted by your silence                  Die door zwijgen zijn verstomd

would you dare, would you dare,                       Durf jij, durf jij
telling me that you'll come                             me dan te zeggen dat je komt?

When I am crawling through ivy towards you      Als ik door distels naar je toekruip
over a burning trail of dust                                op een brandend pad van grind
When I am crawling to you in a jungle               Als ik door oerwoud naar je toesluip
like a child,trembling with fear                          Angstig rillend als een kind
When I swim across rivers                                Als ik rivieren overzwem
to the place where you are                                 naar het land waar jij verblijft
When I tame the high seas                                Als ik de wilde zeeën tem
on a raft that is barely afloat                               op een vlot dat amper drijft

do you dare, do you dare                                   Durf jij, durf jij
to say, you'll stay                                            me dan te zeggen dat je blijft?

Allianoi için son karar: Gömün

2010-08-26T13:34:00.002-04:00

Turan GÜLTEKİN/İZMİR, (DHA)

İzmir’in Bergama İlçesi’nde bulunan Allianoi Antik Kenti'nin Yortanlı Baraj suları altında kalmasının önünde engel kalmadı. İzmir 2 No’lu Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu, antik kentin ‘kumla’ doldurulduktan sonra baraj sularının altında kalmasına izin verdi.

İŞTE SULAR ALTINDA KALACAK ANTİK KENT
Yortanlı Barajı gölü içerisinde kalan ve çevrecilerin uzun yıllardır baraj sularının altında kalmasını önlemek için mücadele ettikleri evrensel kültür mirası niteliğindeki Allianoi Antik Kenti’nin baraj gölüne katılmasının önünde engel kalmadı. Çeşitli üniversitelerdeki öğretim üyeleri tarafından oluşturulan yeni bilim heyetinin 4 Ağustos 2010 tarihinde verdiği rapora uyan İzmir 2 No’lu Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu, antik kentin DSİ’nin önerisi doğrultusunda kumla kaplanarak korunmasına karar verdi. İzmir 2 No’lu Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun kararı üzerine Bergama Müzesi kontrolörlüğünde antik kentte ot temizliği çalışmaları başladı.
ÇEVRECİLER AYAKLANDI
Gelişmeler üzerine Allianoi’nin Yortanlı Barajı’nın suları altında kalmasını önlemek için mücadele eden Alliaoni Girişim Grubu üyeleri antik kente giderek inceleme yaptı. Antik kentteki gelişmelerin kaygı verici olduğunu söyleyen Allianoi Girişim Grubu Dönem Sözcüsü İffet Diler, “Kalabalık bir işçi grubu temizlik çalışmaları yapıyordu. Büyük hamamda bulunan suların tahliyesine başlamışlardı. Bu çalışmanın ardından restorasyon öğrencilerinin gelip duvarlarda güçlendirme çalışması yapacağını öğrendik” diye konuştu.
RAPORDA “KÜÇÜK” DEĞİŞİKLİK
Gelişmeler hakkında sağlıklı bilgi edinemediklerini ifade eden Diler, “Bize bilgi vermekten kaçınıyorlar. Ancak öğrendiğimiz kadarıyla yeni bir bilim heyeti oluşturulmuş ve Kurul bu heyetin raporu ışığında bir karar vermiş. Bilim heyeti de daha önce Danıştay tarafından iptal edilen ve kalıntıların mille kaplanmasını öngören raporda ‘küçük’ bir değişiklik yapmış, daha önce kalıntıların siltli kille kaplanması öngörülüyordu bu sefer kilin yerini kum almış. Bu gelişmeler karşısında şaşkına döndük. İşlemin durdurulması için en kısa zamanda mahkemeye başvuracağız” dedi.
Allianoi Girişim Grubu üyelerinden Jeofizik Mühendisi Erhan İçöz, kil yerine kum kullanmanın antik kente daha büyük zarar vereceğini ileri sürdü. İçöz, “Daha önce mahkemenin iptal ettiği tavsiye kararında ‘siltli kil’ ile kaplanması öngörülüyordu. Bu sefer karara kum yazmışlar. Siltli kil, kilin biraz daha büyük tanecikli olanıdır. Kum ise en iri taneli olan malzemedir. Kil suyu geçirmez, kendi bünyesine alır ve şişer kum ise suyu geçirir. Bu durumda antik kalıntıların suyla teması kesilmeyecek ve üzerlerindeki kum nedeniyle de sürekli tahribata maruz kalacak” diye konuştu.
GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMAKTAN SUÇ DUYURUSU
Allianoi’nin kille kaplanarak sular altında bırakılmasına karşı 4 iptal, 2 yütürmeyi durdurma kararı aldıklarını söyleyen Avukat Hilal Küey ise, “Açılan bütün davalar Allianoi lehine sonuçlandı. Sadece 2009 yılında alınan karara karşı açtığımız dava sürüyor. Bütün bunlara karşın yine hukukun arkasına dolanarak yeni bir karar çıkartmışlar. Kille kaplanmasına karşı ortada bir yürütmeyi durdurma kararı varken ‘kil yerine kum’ diye yeni karar almak artık aynı konuda ‘bezdirici’ karar almak sınıfına giriyor, Türk Ceza Yasası’na göre bunun karşılığı görevi kötüye kullanmak oluyor. Bunlar biraz dalga geçer gibi kil yerine kum yazıp aynı kararı alarak mahkeme kararın ihlal ediyorlar. Anayasa’ya göre mahkeme kararının bütün kurumlar tarafından uygulanması gerekiyor. Bunun sorumluları hakkında Cumhuriyet Savcılığı’na görevi kötüye kullanmak suçundan suç duyurusunda bulunacağız” dedi.
DSİ’NİN KONTROLÜNDE ÇALIŞILACAK
Öte yandan İzmir İl Kültür ve Turizm Müdürü Abdülaziz Ediz, İzmir 2 No’lu Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun, oluşturulan bilim heyetinin 4 Ağustos 2010 tarihli raporuna dayaranak 17 Ağustos 2010 tarihinde kumla gömme kararı verdiğini dile getirdi. Ediz, “Geçen hafta Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğü’nden yazı geldi. Allianoi ile ilgili mahkeme süreçleri de bitmiş durumda. Kurul’un verdiği kararı DSİ uygulamaya başlıyor. Bundan sonra çalışmalar DSİ’nin yapacağı iş programı çerçevesinde sürecek ve bir engel kalmadığı için de su tutulacak” diye konuştu.

the impossible hamster (why infinite eceonomic growth is not desirable)

2010-08-17T14:43:00.000-04:00

Temmuz ayinin Irkcisi Cemil Cicek Secildi

2010-08-12T10:33:00.001-04:00

DurDe’nin her ay düzenlediği “Ayın Irkçısı” seçimi bu kez DurDe! katılımcıları ve destekçilerinin doğrudan oylarıyla gerçekleşti. Bu ay ilk kez başlattığımız oylamaya web sitesi üzerinden toplam 1.672 kişi katıldı. Altı aday isim üzerinden yapılan oylamada “Temmuz Ayı Irkçısı” ödülüne, oyların yüzde 34’ünü (583 oy) alan Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Cemil Çiçek layık görüldü.

Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Cemil Çiçek, Yozgat’ta bir yüksek okulun temel atma töreninde konuşma yaparak “Nijerya’daki Nijeryalılara Türkçe’yi öğrettik, Hakkâri’dekine, Diyarbakır’dakine hâlâ Türkçe’yi öğretemedik” dedi. Çiçek, bu sözleriyle Hem Nijeryalıları hem de Kürtleri aşağılıyor. Kürtlerin hepsine Türkçe öğreterek Kürt sorununun ortadan kalkacağını düşünüyor. Çiçek bu sözleriyle Temmuz ayı ırkçısı adayları arasına girerek, birinciliği aldı.
Kaynak: http://www.gundem-online.net/haber.asp?haberid=93526

Fazil Say'in, Yusuf Halacoglu'nun ve diger adaylarin yumurtladiklarini okumak icin tiklayin...

The automatic lute...

2010-08-03T07:54:00.003-04:00

fRoots, by Patrick Jared

It is a fascinating story, but I only have a pdf, so cannot upload.

If you are interested in the story, I can email the rest of the article to you: drop a msg below (if I don't know you, remember to include your email address)

Üç Ekoloji (8) çıktı!

2010-08-03T07:36:00.001-04:00

Üç Ekoloji Doğa Düşünce Siyaset 8

Dosya: Yeşiller ve Sosyalizm

Yeşil hareketin kırk yıllık tarihinde bundan daha çok tartışılmış, hareket içinde bundan daha çok çatışma nedeni olmuş, üzerinde daha çok yazı yazılmış konu azdır...

Üç Ekoloji'nin 8. sayısında ilk kez 'neredeyse' bir özel sayı yapıyoruz. Bu özel sayının konusunun “Yeşiller ve Sosyalizm” olması şaşırtıcı değil elbette. Yeşil hareketin kırk yıllık tarihinde bundan daha çok tartışılmış, hareket içinde bundan daha çok çatışma nedeni olmuş, üzerinde daha çok yazı yazılmış konu azdır. Üç Ekoloji'de bu konuya ilk kez derli toplu eğilmeye karar verdiğimiz zaman ortaya kapsamlı bir dosya çıkacağını biliyorduk. Ama böyle olunca başka pek bir yazıya yer kalmadı.

Dosya yazılarımız dışında sadece olmazsa olmaz iki köşemize yer ayırabildik: Yeşil düşünce klasiklerinde Almanya'nın öncü sanatçılarından Joseph Beuys'un Alman Yeşilleri'nin kuruluş sürecinde önemli yeri olan 1978 tarihli bir manifestosuna yer verdik. Bu sayının büyük “politikadan düşünceye” röportajında ise Türkiye'de çevre hareketinin en eski ve saygın isimlerinden Oktay Demirkan'ı ağırladık. Bu yazılar dışında 8. sayımız tamamen Yeşiller ve Sosyalizm dosyasından oluşuyor.

Dosyanın içeriğine gelince... Öncelikle üç orijinal söyleşiden söz etmemiz gerekiyor. Bu özel söyleşilerin ilkini Türkiye'de “Yeşiller ve Sosyalizm” konusunu ilk kez gündeme getiren ve bu konuda bir de kitap yazan Tanıl Bora ile yaptık. Tanıl Bora 20 yıl önceki durumla bugünün karşılaştırması ve solun yeşil politikayla ilişkisi hakkında zihin açıcı yorumlarda bulundu. İngiltere ve Galler Yeşil Partisi'nin eski eş sözcülerinden Derek Wall kendisiyle yaptığımız söyleşide yeşil bir ekososyalist olarak güncel politikada solla yeşillerin ilişkisi açısından ilginç değerlendirmeler yaptı. Alman Yeşilleri'nin sol kanadından Albert Statz'la yaptığımız söyleşi ise dünyada bu konudaki parti içi ayrışmaların en iyi bilinen örneği olan Alman Yeşilleri'nde yeşillerle sosyalistlerin ilişkisine dair içeriden gözlemlerle dolu: Hem tarihsel, hem de güncel bir bakışla...

Alman Yeşilleri'nin “realo” kanadından Helmuth Lippelt'in yazısını da Albert Statz söyleşisiyle birlikte okumak gerekli. Aynı partinin iki rakip kanadından aynı dönemin değerlendirmesini ardarda okumak dönemi ve yeşil hareket içindeki sosyalizm tartışmasının kökenlerini anlamak için iyi bir şans.

Dosya yazılarımız içinde Robyn Eckersley'in temel öneme sahip “Sosyalizm ve Eko-merkezcilik” yazısını da Ayşem Mert'in, Dilaver Demirağ'ın ve Şadi İdem'in yazılarıyla birlikte değerlendirmek gerek. Yeşil taraftan yapılmış bu kadar detaylı Marksizm (ve ekososyalizm) eleştirileri Türkiye’de bir ilk çünkü. Ümit Şahin'in yeşillerle sosyalizmin tarihsel kesişme noktasının anti-Marksist ve anarşist olduğu iddiasında bulunduğu yazısı da dosyaya yapılan özgün katkılardan bir diğeri.

Üç Ekoloji'nin sosyalizm dosyası her ne kadar ağırlıklı olarak yeşil (ve yeşil ekososyalist) taraftan gelen katkılardan oluşuyorsa da, soruşturma bölümünün de Türkiye'nin bazı önde gelen sosyalist yazar ve aktivistlerinin konu hakkındaki görüşlerini yansıtması açısından son derece ilgi çekici olduğunu düşünüyoruz. Soruşturma bölümü dosyamızı bir tür diyaloğa dönüştürüyor.

Türkiye'de yeşil politika ilk kez daha çok sosyalistler tarafından savunuldu, yeşil düşünce de sosyalistlerin başlattığı bir tartışma olarak gündeme geldi. Üç Ekoloji'nin ilk sayısında Melih Ergen Türkiye'de yeşillerin en önemli eksiğinin Marksizmle hesaplaşmasını tamamlamaması olduğunu söylemişti. Bu görüşün bir dönem için belirleyici olduğu aşikar. Ama biz bugün yeşil düşüncenin sosyalizm karşısında savunmada olduğu fikrine katılmıyoruz. Tam tersine bugün zeminini kaybetmeye başlayan sosyalist ve Marksist akımların yeşil düşünceyle ve yeşillerin ortaya koyduğu politik gündemle hesaplaşması gerekiyor.

Dünya ve insanlık nihai bir yol ayrımında. Ekolojik yıkım artık bir öngörü değil. Yeşiller son kırk yıldır sömürü, mülkiyet ve paylaşım sorunlarının ötesine geçip bu yıkımdan kurtulmak için yeni düşünceler ve politik araçlar geliştiriyorlar. Geçen yüzyılı belirleyen sosyalist fikriyatın yeşil düşünce karşısında kendini yenilemesi bile yeterli olmayabilir artık.

Üç Ekoloji'nin bu özel sayısı böyle bir iddianın dışa vurumudur.

I've been watching...

2010-08-01T07:58:00.001-04:00

The Name of the Rose (1986)
(I loved it)

Directed by: Jean-Jacques Annaud

Written by: Umberto Eco (novel)
Andrew Birkin
Gérard Brach
Howard Franklin
Alain Godard

Starring:

Sean Connery
Christian Slater
Michael Lonsdale
Ron Perlman
F. Murray Abraham

recent readings from Eco...

2010-08-01T07:40:00.000-04:00

The Name of the Rose
by
Umberto Eco

Finally...
One of the best things about long holidays are the books you can dare to read.
I must admit, this one was not as hard a work as I have guessed...
An absolute must-read!

Yorum ve Asiri Yorum (Interpretation and Overinterpretation)

Yazan: Umberto Eco

Ceviren: Kemal Atakay

Ceviri fena degil. Ilgilenenler icin ilginc bir tartisma.

Kitabin Can Yayinlarindaki ozeti soyle:
Edebiyatta ve sosyal bilimlerde, metinlerin anlamını yorumlamak en önemli uğraşlardan biridir. Öyleyse, bir metinden çıkarılacak anlamın sınırları var mıdır? Yazarın niyetlerinin bu sınırların belirlenmesinde rolü var mıdır? Bazı okumaları “aşırı yorum” olarak değerlendirebilir miyiz? Yorum ve Aşırı Yorum, bu soruları tartışmak üzere felsefe, edebiyat kuramı ve eleştiri alanının en önemli adlarını bir araya getiriyor. Umberto Eco, kitabın temelini oluşturan üç yazısında, “yapıtın niyeti”nin, olası yorumların sınırlarını nasıl belirlediğini ortaya koyuyor. Eco’nun yazılarının ardından, filozof Richard Rorty, edebiyat kuramcısı Jonathan Culler ve eleştirmen-yazar Christine Brooke-Rose kendi bakış açılarından Eco’nun savlarına karşı kendi görüşlerini sergiliyorlar. Kitabın son yazısını Eco’nun bu eleştirilere verdiği yanıt oluşturuyor. Yorum ve Aşırı Yorum’da Eco, Dante’den Gülün Adı’na, Foucault Sarkacı’ndan Chomsky ile Derrida’ya uzanan başdöndürücü zihinsel yolculuğunda her zamanki gibi aydınlatıcı ve son derece esprili. Metinlerin anlamı konusundaki tartışmalara getirdiği çok önemli katkıyla Yorum ve Aşırı Yorum, edebiyat kuramıyla ilgilenen okurların olduğu kadar, yorum sorunuyla ilgilenen herkesin mutlaka okuması gereken bir kitap.

10 ways to use less oil

2010-08-01T07:14:00.000-04:00

Greenpeace International

1. Carpool, cycle or use public transport to go to work.
2. Choose when possible products packaged without plastic and recycle or re-use containers.
3. Buy organic fruits and vegetables (fertilisers and pesticides are based on oil more often than not).
4. Buy beauty products (shampoo, soap, make-up) based on natural ingredients, not oil.
5. Choose when possible locally produced products (less transport involved).
6. Buy clothes made out of organic cotton or hemp - not from oil derivatives.
7. Use non-disposable items in picnics and summer festivals.
8. Quit bottled water.
9. Fly less.
10. Demand that your government encourage renewable energy instead of oil.

bp spills coffee

2010-06-21T07:48:00.000-04:00

Vidivodo.com : bp spills coffee Etiket: this is an environmental from

Peace-Loving Peoples of the World: Divest!

2010-06-17T09:04:00.003-04:00

That is to say, divest from companies that profit from Israel's occupation of the Gaza Strip, the West Bank, and East Jerusalem.

Some of these companies provide weapons and covert surveillance supplies that maintain the occupation by force. Others take or exploit Palestinian resources, including scarce water and even the land itself. All are profiting from Israel's violations of international law and international human rights standards.

Some examples:

CATERPILLAR profits from the destruction of Palestinian homes and the uprooting of Palestinian orchards by supplying the armor-plated and weaponized bulldozers that are used for such demolition work.
VEOLIA profits from the construction and expansion of illegal Jewish-only settlements by operating a landfill in the West Bank, exploiting Palestinian natural resources to serve the settlements, and by contracting for the future operation of an illegal light rail system connecting these settlements with Jerusalem.
NORTHROP GRUMMAN profits from the production of parts for the Apache helicopters and F-16 aircrafts used by Israel against civilians in Gaza during Israel's 2008-09 assault.
ELBIT profits from the confiscation of Palestinian land by providing surveillance equipment that is mounted on the Separation Wall, which was declared unlawful by the International Court of Justice.
MOTOROLA profits from Israel's control of the Palestinian population by providing surveillance systems around Israeli settlements, checkpoints, and military camps in the West Bank, as well as communication systems to the Israeli army and West Bank settlers.

You can also create investment criteria to screen out investments incompatible with most of humanity's values. (See a petition on this)

Yeni Bir Boğaz Köprüsü Trafiği Rahatlatır Mı?

2010-06-17T08:58:00.003-04:00

Koray Doğan Urbarlı, yesilgazete.org

Bu tüm zamanların ötesinde olan soruya hemen yanıt vermek mümkün. Evet, rahatlatır! Nasıl ki, ilk köprü trafiği rahatlatmışsa, ikinci köprü trafiği rahatlatmışsa bu yapılması planlanan köprü de trafiği rahatlatır. Trafik için en güzeli herhalde boğazın asfaltlanması olur ki o zaman gerçekten trafik çok rahat olur. Hem araya da bir kaç TOKİ projesi sıkıştırdık mı, birkaç xport, 7 yıldızlı otel falan, her şey mükemmel olur. Rantından yenmez valla! Altından boğaz, üstünden 6 köprü geçen Dünya’nın kıtalararası tek karayolu.

Rahatlatır rahatlatmasına da, trafik denen olgu rahatlamaya, rahatlatmaya muhtaç bir olgu mudur? Çok kilolu, hatta obez, boğazına da düşkün bir kişinin her yemekten sonra kemerini biraz daha açması mıdır sorununun asıl çözümü? Bu onu rahatlatmaz mı? Rahatlatır, rahatlatmasına da ya sonrası? Trafik, köprü ilişkisi de aynı bunun gibi işte. Siz trafiği, arabaların bir yerden bir yere gitmesini “en kutsal” olarak görürseniz, ekonomik kriz ile ilgili önlemlerde aklınıza ilk otomobil satışında vergileri düşürmek gelirse daha çok kemerinizi açarsınız. Kilo vermeniz gerektiğini bazen hissedersiniz ama, yeni köprülerin getireceği rant hoşunuza gider. Bu yolların asla bir sonunun olmadığını, bir tanesi yaptığınızda ikincisini de yapmaya mecbur kalacağınızı bilirsiniz ama kemeri gevşetmek ve o anlık rahatlama sizi içine çeker.

Amacınız nedir? İnsanları bir yerden bir yere taşımak mı? Otomobilleri, kamyonları bir yerden bir yere taşımak mı? Buna açık yüreklilikle, otomobilleri taşımak tabii ki, diyebilecek herhalde kimse yoktur. Tek tek sorulursa ve yanıt alınabilirse herkes ilkini söyleyecektir. Peki neden uygulamada bunun tam tersi oluyor? Tam tersi gerçekleşiyor? Fikir ile eylem arasındaki bağlar bu kadar mı kopuk olabilir mi? Madem, iki yaka arasında köprüleri gerektirecek kadar büyük bir insan akımı var, bunu toplu taşımaya yönlendirerek, toplu taşımayı bir eziyet haline getirmekten çıkartıp gerçek bir seçenek haline getirerek çözmeye çalışmak hiç düşünülmüyorsa bu iyi niyet midir? İyi niyetli bir politika mıdır? Böyle bir şehirde, çok gelişmiş bir deniz ulaşımının olması beklenmez mi? Her noktaya ulaşacak bir vapur sisteminin olması beklenmez mi? Var mı? Yok.

Açıkça söylenmelidir artık. Şu anda karar alan mevkilerde oturanlar, kara yolu ulaşımına göbekten bağlıdırlar. Gerekirse on yıl sonra bir köprü daha yapmak da isteyebilirler ki gerekecektir bu politikaları devam ettiği sürece. Önünü alamazlar, almak için bir politikaları yok çünkü. Bir ulaşım politikaları da yok. Üçüncü köprü yapılırken, yapılmasının planı açıklanırken, bir tane öneri duydunuz mu, dördüncü köprünün olmasını, gerekmesini engelleyecek? Engellenmelidir çünkü! Belediyeler, hükümetler sadece kentleşme politikası için değil, yaşam için artık otomobil ile seyehati en az düzeye indirmeye, insanları otomobilden soğutmaya mecburlar. En büyük görevlerinden bir tanesi bu olmalı. Türkiye’de ise tam tersi. Daha çok otomobil alın, elinizdekini değiştirin, toplu taşıma, raylı sistem, deniz ulaşımı değil, karayolunu tercih edin diye çırpınıyor herkes. İzmir’de de bu şekilde, Ankara’da da bu şekilde. Daha dün, İstanbul Büyükşehir Belediyesi metro ve hafif raylı sistemin bazı güzergahlarının çalışma sürelerini verimlilik nedeniyle kısalttı. Böyle yönetiliyor şehirler ve ülke.

İşte bu yüzden trafik rahatlatılmaya muhtaç bir obez canavar olarak büyüyor karar alan insanların kucağında. Karadeniz’i otoyola çevirdiler rahatladı; İstanbul’u köprülerle donattılar rahatladı; İzmir’e köprü yapmak istiyorlar, yaptıklarında rahatlar. Bir trafiği mücadele edilecek değil, rahatlatacak bir olgu olarak gördükten sonra, doğayı yok edip, asfalt dökecek yer mi yok ülkede?

3. Kopru Cozum Degil: imzalayin...

2010-06-07T14:28:00.003-04:00

yorumsuz...

2010-06-06T09:49:00.000-04:00

A letter from Jewish Voice for Peace

2010-06-02T12:23:00.000-04:00

Dear Aysem,

When I got the news about Israel's armed attack on the Gaza Flotilla at 2:30 am on the morning of May 31, I felt sick. I immediately called a dear friend in Jerusalem, one of the most committed activists I know. Across the ocean, I could hear in her voice that she was in tears. "The worst part about it, " she said, "is that nothing will change."

"No," I replied. "I can't believe that can be true. Things have to change."
"Well," she said, "then it is up to you, the internationals."

She's right. It is up to us, the internationals both here in the United States and abroad. That is why I want you to send a message to US President Obama if you live outside of the United States, and to Obama and the US Congress if you are a U.S. resident, demanding the immediate release of the detained human rights activists, an end to the siege on Gaza, an impartial investigation of the attack on the flotilla, and a suspension of US aid until Israel abides by international law.

We still don't know a lot about what happened to the flotilla of boats carrying some 700 human rights activists from around the world and over 10 tons of humanitarian aid to Gaza-- Israel has kept the activists under a near total media blackout while sharing only its implausible narrative of events. What we do know is that Israeli commandos boarded a ship in international waters and killed at least ten activists, injuring dozens of others.

Israel insists that highly trained commandos were forced to lethally fire on activists, creating a new definition of self-defense. In the first alternative accounts to appear, an Israeli Knesset member and an Al Jazeera cameraman who were on board the ship at the time each described something different, a scene of chaos with civilians waving white flags and commandos using stun guns, rubber bullets and tear gas. Regardless of what actually happened when armed soldiers landed, Israel's wanton killing of civilians is unacceptable.

We still don't know the names of those who were killed or injured, or where they are from. And we don't know the whereabouts or well-being of more than 400 activists still being held by Israel.

These deaths, and the attacks on the boats, have hit all of us around the world particularly hard. There were people from 40 different countries on board the ships, including Israelis and Palestinians. Israel sent armed commandos onto a civilian ship in international waters, a brazenly illegal act to enforce Israel's nearly 3-year illegal siege of Gaza - a siege that has left 1.5 million men, women and children living like prisoners on substandard diets, deprived of the simplest things like potato chips, musical instruments, and toys. The flotilla wasn't just about this one delivery of aid. It was about the right of Palestinians to have sea, land and air routes to the rest of the world and for the need to end the blockade.

I know that there comes a point in one's life when you simply have to take a stand. You cannot sit by silently and watch ongoing and wholly unjustified destruction of life, tacitly supported by governments around the world, and simply do nothing.

The flotilla was filled with people just like you and me who finally decided it was time to risk life and limb to take a stand, to break through those prison walls, and we thank them for it.

Now, as citizens of the world, we owe it to the people of Palestine, and the people of Israel who want to live in peace, and the brave people on that flotilla, to build the movement to make Israel accountable to international law and standards of simple human decency - especially because our governments have failed us.

The response of the U.S. government thus far has been wholly inadequate, with a mild statement "regretting the loss of life," without assigning any blame for the fiasco, let alone applying any sanctions for Israel's acts. Please, join me in telling President Obama and Congress enough is enough

. US taxpayer dollars fund Israel's occupation, and together with wall to wall uncritical diplomatic support have sent the message that any Israeli action, no matter how foolhardy, will be backed by the full might of the United States.

It's time for that to stop.

We must also continue to build the already massive global people's movement for justice, which has undeniably found its greatest impact in the Boycott, Divestment and Sanctions movement. This is about all of the ways, big and small, people can bypass their often ineffective governments to use economic pressure to make the Israeli government accountable to international law. After launching our energetic support for campus efforts to divest from the occupation, Jewish Voice for Peace will let you know soon about our own divestment campaign to help bring pressure on Israel to reach a just solution.

It is time for the United States, as Israel's closest ally and most powerful nation in the world, to stop unconditional support for the Israeli government.Doing so will protect Israelis and Palestinians, American citizens, and internationals alike.

Click here to demand that President Obama and Congress call for an immediate lifting of the siege of Gaza,

an international and impartial investigation into the tragic killing of civilians in a humanitarian mission, and the suspension of military aid to Israel until he can assure the American public that our aid is not used to commit similar abuses.

Rebecca Vilkomerson,
Executive Director,
Jewish Voice for Peace

PS, We've prepared posters in PDF format that you can use at protests, in your car window or on bulletin boards. Download them here.

German President Kohler Resigns

2010-06-01T13:22:00.002-04:00

over his comments (below) on the military involvement of Germany in Afghanistan:

"In my estimation, though, we—including society as a whole—are broadly on our way towards understanding that a country of our size, with its export-led and hence export-dependent nature, needs to recognise that in cases of uncertainty or emergency, military deployment, too, is necessary if we are to uphold our interests such as ensuring free trade routes or preventing regional instability which is also certain to impair our ability to safeguard trading-related jobs and incomes."

Yeşiller Partisi:

2010-05-31T12:22:00.003-04:00

“İsrail bölgeyi ve Türkiye’yi sonu belirsiz bir şiddet sarmalına çekme politikası güdüyor.”

İstanbul, 31 Mayıs 2010

Yeşiller Partisi Eşsözcüleri Bilge Contepe ve Hüseeyin Güngör İsrail'in sabah saatlerinde insani yardım gemilerine saldırısıyla ilgili bir açıklama yaptılar. Açıklama şöyle:

“Bu sabaha karşı 04:00’da İsrail Deniz Kuvvetleri’ne bağlı askerler Gazze açıklarındaki uluslararası sularda Gazze'ye insani yardım malzemesi taşıyan silahsız bir sivil gemi filosuna saldırdı. Son rakamlara göre ondan fazla aktivist hayatlarını kaybetmiş, altmışa yakın kişi yaralanmıştır. Bu ölümlerin sorumluları güç kullanan askerlerden ziyade onlara bu yetkiyi veren İsrail devletidir. İsrail bölgeyi ve Türkiye’yi sonu belirsiz bir şiddet sarmalına çekme politikası gütmektedir.

İsrail'in geçmişteki hukuk dışı operasyonları da göz önünde bulundurulduğunda, bunun kontrolden çıkmış bir operasyon olmadığı, İsrail'in “çizdiğim çerçeveyi aşmayın” mesajını vermek amacıyla insani yardım aktivistlerinin hayatlarına soğukkanlı bir şekilde kıyması olduğu aşikardır. Bu sadece hayatını kaybeden canlara, onların ailelerine ve organizasyonlarına değil, militarist bir devletçe tüm sivil topluma ve vicdan sahibi insanlara karşı bir saldırı ve meydan okumadır, insanlığa karşı işlenmiş planlı bir suçtur.

Gerekçesi ne olursa olsun askeri, diplomatik, siyasi ve ekonomik gücünü kullanarak insan hak ve özgürlüklerini, insan yaşamını, hukuku hiçe sayarak suç işleyen İsrail terörist devlet olarak tanımlanmalı ve gerekli yaptırımlar acilen devreye sokulmalıdır.

Yeşiller Partisi olarak biz İsrail’in insan hayatına, uluslararası topluma ve hukuka karşı gerçekleştirdiği bu alçakça saldırıyı kuvvetle kınıyoruz. Öncelikle İsrail’i Gazze üzerindeki ambargoyu kaldırmaya, Filistin’deki işgali en kısa zamanda sonlandırmaya ve 1967 sınırlarına çekilmeye çağırıyoruz.

Hükümeti ve tüm kamuoyunu son günlerde, Hürmüz Boğazı ve Hatay başta olmak üzere, bölgede kasti bir şekilde artırılmakta olan şiddetin diline teslim olmadan bu konuda acil eyleme geçmeye çağrıyoruz. Hükümetten İsrail’le yapılmış olan tüm askeri anlaşmaların açıklanmasını ve mevcut anlaşmaların iptalini talep ediyoruz. BM Güvenlik Konseyi üyesi olan Türkiye’yi BM’in örgütlenme biçimi ve konumunu sorgulanmaya ve demokratik ve hukuk anlayışıyla karar alabilen yeni barışçıl mekanizmalar oluşturulması için çalışmaya davet ediyoruz.”

Yesiller Partisi

Sekreterya - Beyoglu Yesil Ev:
Istiklal cad. Balo sok. No:21 Kat:1 Beyoglu - Istanbul
Tel: (212) 244 77 80

istemiyoruz!

2010-05-28T10:26:00.001-04:00

Başbakan Erdoğan, Rusya'yla Akkuyu'ya kurulması planlanan nükleer santral için anlaşma yaptı. Bu anlaşma birkaç gün içinde Meclis'e sunulacak.

Milletvekillerinin bu oylamada hayır demesini sağlamazsak çok geç olabilir. Onlara 100.000 nükleer karşıtının adının bulunduğu e-postayı gönder. Bu çılgınlığa son versinler.

Şimdi harekete geç
http://nukleeristemiyoruz.org/

Arkadaşlarına e-postayla gönder

Facebook’ta paylaş

Twitter’da paylaş

İletişim için: yesiller.org | yesillerinfo@yahoo.com.tr | greenpeace.org.tr

Former EPA Investigator (now with Sea Shepherd C. S.) Scott West on BP cover up 20-May-2010

2010-05-27T03:50:00.003-04:00

20-May-2010

Democracy NOW!

it's not easy being green!

2010-05-20T10:37:00.001-04:00

It's not easy being green... from Strawberry Earth on Vimeo.